Τετάρτη, 24 Απριλίου 2013

Στο Μουσείο του Θεόφιλου


Σήμερα, Τετάρτη 23 Απριλίου 2013, επισκεφτήκαμε το Μουσείο του Θεόφιλου-οικία Κοντού στην Ανακασιά του Πηλίου. Γνωρίσαμε από κοντά το έργο του.

 Ο Θεόφιλος, γιος του Γαβριήλ Χατζημιχαήλ και της Πηνελόπης Ζωγράφου, ήταν το πρώτο από τα οκτώ παιδιά της οικογένειας. Γεννήθηκε στη Βαρειά της Μυτιλήνης γύρω στα 1867.
Στο σχολείο αντί για γράμματα γιόμιζε τα τεφτέρια του με ζωγραφιές. Αντί να παίζει με τ’ άλλα παιδιά, κατέβαινε στο υπόγειο του σπιτιού του, που ήταν και αποθήκη και ζωγράφιζε με τις ώρες.
Άνθρωπος πράος και κλειστός, χωρίς να έχει φίλους και εχθρούς. Η ζωγραφική έγινε η γλώσσα του για να επικοινωνεί με τους άλλους. Η φυσαρμόνικά του τον συντροφεύει στη μοναξιά του, ενώ τα παιδιά ήταν τα μόνα πλάσματα που αγαπούσε κι ας του έστηναν άσχημα παιχνίδια και του έκαναν καζούρα. Τα είχε οργανώσει σε θίασο και έδινε παραστάσεις στο ύπαιθρο, με δικά του έργα που είχε εμπνευστεί από τα κατορθώματα του Μεγαλέξανδρου. Στα χέρια του τα φτηνά χαρτόνια ζωγραφισμένα με νερομπογιές γίνονται πανοπλίες για τα ξυπόλητα παιδιά που μεταμορφώνονται σε στρατιώτες.
Στα 1912, στην Ανακασιά, στο πανηγύρι της Παναγιάς ο Θεόφιλος γνώρισε τον κυρ Γιάννη Κοντό. Ο Ανωβολιώτης Μυλωνάς μαζί με την γυναίκα του την κυρα-Ασπασία ήταν οι άνθρωποι που τον καλοδέχτηκαν και τον φιλοξένησαν στο σπιτικό τους. Εκείνος με τα πινέλα και τα χρώματά του στον τελευταίο όροφο του αρχοντικού δημιούργησε τα πιο ωραία έργα του. Ιστορίες και πρόσωπα από την ελληνική μυθολογία και την επανάσταση του ’21, τοπία, άγρια ζώα και γλάστρες με λουλούδια ξετυλίγονται στους τοίχους σαν να ξεφυλλίζεις βιβλίο με εικόνες.
Ο Θεόφιλος πέρασε και από άλλους τόπους, την Άλλη–Μεριά, τις Μηλιές, … Το όνομά του είχε γίνει πολύ γνωστό και όποιος ήθελε να στολίσει το σπίτι του ή το μαγαζί του με αληθινές ζωγραφιές, φώναζε το Θεόφιλο.



 Ψάχνω και παρατηρώ… πίνακα να βρω
Αυτό που σε κερδίζει στο έργο του Θεόφιλου είναι το χρώμα που είναι άταχτο και ζωηρό, χαρούμενο
και ζωντανό, εκφραστικό και δυνατό. Οι ζωγραφιές του νομίζεις πως είναι μικρού παιδιού.
Στη σάλα του αρχοντικού να βρεις και να παρατηρήσεις τους πίνακες με βάση τις παρακάτω
φράσεις-κλειδιά που σου δίνονται. Να δώσεις ένα τίτλο για κάθε πίνακα.

Ντυμένος με σκούρο ρούχο και άσπρο κολάρο. Ο σύντροφός του φορά τη γιορτινή πουκαμίσα
με τα αφράτα χρωματιστά κρόσσια

…………………………………………………………………………………………………

Το κανόνι σταμάτησε να βαρά. Ο αρχηγός ξαποσταίνει και τα παλικάρια του στήσανε χορό.

…………………………………………………………………………………………………

Στο κεφάλι του έχει φτερά, άγγελος δεν είναι. Στα χρόνια τα αρχαία προστάτης ήταν των
κλεφτών.

…………………………………………………………………………………………………

Στον ώμο έχει το τουφέκι, στο χέρι λάσο κρατά και το αγρίμι κυνηγά.

…………………………………………………………………………………………………

Καφετής στην όψη. Σαρακηνός τ’ όνομά του. Πειρατής δεν είναι. Το μπαλκόνι του Πηλίου
αγναντεύει και όλη η Ανακασιά το ξέρει.

…………………………………………………………………………………………………

Τραγουδά για τη λευτεριά «καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή παρά 40 χρόνια σκλαβιά και
φυλακή».

…………………………………………………………………………………………………

Περικεφαλαία φορεί κι έχει όψη γνωστή, αν τις φωτογραφίες του πρώτου ορόφου έχεις δει.

…………………………………………………………………………………………………

Σημαία ευλογεί και είναι εικόνα από την Ιστορία γνωστή.

…………………………………………………………………………………………………

Με το τουφέκι του «βασιλιά» σημαδεύει.
……………………………………………………………………………………………

 

Δεν υπάρχουν σχόλια: