Ανακύκλωση καπακιών στο 3ο Δ.Σ. Αισωνίας-Σέσκλου

 

 

Στους δύσκολους οικονομικά καιρούς που ζούμε, πολλοί είναι οι συμπολίτες μας που θέλουν να βοηθήσουν συνανθρώπους τους, αλλά δεν έχουν την οικονομική ευχέρεια να το πραγματοποιήσουν.

Μέσα όμως από την κρίση, κάποιες φορές βγαίνουν και θετικά ερεθίσματα που μπορούν να δώσουν λύσεις! Σε ολόκληρη την Ελλάδα, απλοί πολίτες, σύλλογοι, σχολεία κ. α συλλέγουν πλαστικά καπάκια, με σκοπό να τα παραδώσουν σε εταιρείες εμφιαλώσεως ή ανακύκλωσης και εκείνες με τη σειρά τους να συμβάλλουν οικονομικά, στην αγορά αναπηρικών καροτσιών και άλλων ορθοπεδικών βοηθημάτων, που είναι απαραίτητα για πολλούς συνανθρώπους μας που τα έχουν ανάγκη, αλλά δυστυχώς δεν έχουν τη δυνατότητα να τ' αγοράσουν.

Στην περιοχή μας σχολεία και σύλλογοι κάνουν το ίδιο και παραδίδουν τα καπάκια στο σωματείο Κινητικά Αναπήρων Ν. Μαγνησίας «Ιππόκαμπος» ή ΕΕΕΕΚ Ν.Ιωνίας.

Το Σχολείο μας, αν και μικρό, αποφάσισε να συμμετέχει σ’ αυτή τη δράση την περιβαλλοντική που έχει και διάσταση προσφοράς.

 

Αποχαιρετισμός...

Στους δύσκολους οικονομικά καιρούς που ζούμε, πολλοί είναι οι συμπολίτες μας που θέλουν να βοηθήσουν συνανθρώπους τους, αλλά δεν έχουν την οικονομική ευχέρεια να το πραγματοποιήσουν.

Μέσα όμως από την κρίση, κάποιες φορές βγαίνουν και θετικά ερεθίσματα που μπορούν να δώσουν λύσεις! Σε ολόκληρη την Ελλάδα, απλοί πολίτες, σύλλογοι, σχολεία κ. α συλλέγουν πλαστικά καπάκια, με σκοπό να τα παραδώσουν σε εταιρείες εμφιαλώσεως ή ανακύκλωσης και εκείνες με τη σειρά τους να συμβάλλουν οικονομικά, στην αγορά αναπηρικών καροτσιών και άλλων ορθοπεδικών βοηθημάτων, που είναι απαραίτητα για πολλούς συνανθρώπους μας που τα έχουν ανάγκη, αλλά δυστυχώς δεν έχουν τη δυνατότητα να τ' αγοράσουν.

Στην περιοχή μας σχολεία και σύλλογοι κάνουν το ίδιο και παραδίδουν τα καπάκια στο σωματείο Κινητικά Αναπήρων Ν. Μαγνησίας «Ιππόκαμπος» ή ΕΕΕΕΚ Ν.Ιωνίας.

Το Σχολείο μας, αν και μικρό, αποφάσισε να συμμετέχει σ’ αυτή τη δράση την περιβαλλοντική που έχει και διάσταση προσφοράς.

 

Ν. Ιωνία, 8/1/2015

Προς τους γονείς των μαθητών

της Δ₂ τάξης του 6^ου Δημοτικού Σχολείου Ν. Ιωνίας Βόλου

Το σχολείο είναι πολύ σημαντικό για ένα παιδί. Μέσα σε αυτό το χώρο περνάει πολλές ώρες κατά τη διάρκεια της ημέρας. Μέσα σε αυτό το χώρο δημιουργεί τις πρώτες φιλίες και μαθαίνει να συνεργάζεται. Μαθαίνει να χρησιμοποιεί το μυαλό του και αποκτά νέες γνώσει και εμπειρίες.

Κάθε παιδί είναι ξεχωριστό και αναπτύσσει τη δική του προσωπικότητα. Πρέπει να συνειδητοποιήσετε ως γονείς πως πρέπει να τους δείξετε το δρόμο της υπευθυνότητας. Δίνουμε υπερβολική σημασία στο τι θα πουν οι άλλοι για μας με αποτέλεσμα να χάνουμε την ουσία και να ξεχνάμε τις ανάγκες που έχει κάθε παιδί ξεχωριστά.

Το σχολείο για τα παιδιά είναι ένας σταθμός γεμάτος αλλαγές τόσο στη προσωπική όσο και στην κοινωνική τους ζωή για αυτό θέλουν το στήριγμα των γονιών τους για να ανταπεξέλθουν στις όποιες δυσκολίες τα περιμένουν. Γι’ αυτό ξεφύγετε από τα στερεότυπα του καλού μαθητή και βοηθήστε τα παιδιά σας να γίνουν καλοί άνθρωποι.

Καλός δε σημαίνει πρώτος. Το λάθος να ρίξουμε το παιδί μας στα «δίχτυα» του ανταγωνισμού θα είναι μοιραίο για τη μετέπειτα εξέλιξη του. Δεν θα έπρεπε να σας νοιάζει για το ποιος θα βγει πρώτος αλλά για τη σωστή διαπαιδαγώγηση ανεξάρτητα ποιος είναι πρώτος και ποιος δεύτερος. Δώστε του την απαιτούμενη ανεξαρτησία ώστε το παιδί να αναπτύξει το αίσθημα της υπευθυνότητας. Το παιδί πρέπει να καταλάβει ότι είναι δική του υποχρέωση να κάνει τα μαθήματα του και ότι πρέπει να γίνουν τη συγκεκριμένη μέρα και ώρα. Αυτό θα το κάνει να εκτιμήσει την αξία της υπομονής και της επιμονής και θα νιώθει περήφανο για τον εαυτό του. Επίσης θα μάθει ότι για να αποκτήσει το αγαθό της γνώσης πρέπει να κοπιάσει μόνο του. Η βοήθεια είναι επιτρεπτή εφόσον και αν το παιδί τη χρειάζεται.

Κάθε άνθρωπος έχει ανάγκη από την αναγνώριση του έργου του. Πόσο μάλλον τα παιδιά. Επιβραβεύστε το για κάθε προσπάθεια που κάνει και για τις επιτυχίες του. Αυτό θα του δώσει το κίνητρο να προσπαθήσει παραπάνω. Αν αποτύχει, ενθαρρύνετε το και δώστε του να καταλάβει ότι και η αποτυχία είναι μέσα στο πρόγραμμα και δεν πρέπει να απογοητεύεται.

Αν δεν υπάρχει πρόγραμμα θα υπάρξει άγχος. Και αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να μειωθεί η απόδοση του. Κάντε μαζί το προγραμματισμό της ημέρας ώστε να ξέρει ποιες ώρες πρέπει να διαβάζει και ποιες ώρες έχει ελεύθερο χρόνο για να παίξει.

Το παιδί χρειάζεται πρώτα απ’ όλα τη στήριξη σας. Εσείς προσπαθήστε να μην μπερδεύετε το μαθητή με το παιδί. Μια αποτυχία στο σχολείο δεν σημαίνει ότι κλονίζεται η αγάπη σας γι’ αυτό. Ακούστε το και καταλάβετε τους προβληματισμούς του και αναζητήστε μαζί λύση σε όποιο πρόβλημα και αν εμφανιστεί.. Με τον τρόπο αυτό, μαθαίνουν να ζητούν βοήθεια όταν τη χρειάζονται και να μην εγκαταλείπουν όταν κάτι δεν πάει καλά. Χρειάζονται γονείς που καταλαβαίνουν ότι πραγματικά καλός μαθητής είναι μόνο αυτός που είναι καλά και στην υπόλοιπη ζωή του.

Με αυτές τις σκέψεις σας ευχαριστώ για τη συνεργασία που είχαμε μέχρι σήμερα και σας εύχομαι τα καλύτερα στην οικογένειά σας.

 

Με εκτίμηση

Τσιμπλούλης Γεράσιμος

Δάσκαλος της Δ₂ τάξης
 

Αναμνηστική φωτογραφία με τους αγαπημένους μου μαθητές/τριες

Χριστουγεννιάτικες κάρτες

Χριστουγεννιάτικες κατασκευές

Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν και δίνουν την ευκαιρία για χριστουγεννιάτικες κατασκευές.
Η πρώτη μας χειροτεχνία ήταν "Τα μυρωδάτα πορτοκάλια γίνονται διακοσμητικές μπάλες με άρωμα γαρύφαλλου."

 

Κατασκευές με την τεχνική του ντεκουπάζ

Είναι η διακοσμητική τεχνική που χρησιμοποιεί χάρτινα μοτίβα για να αλλάξει την όψη αντικειμένων από ξύλο, χαρτί, γυαλί, πέτρα, πηλό, μεταλλικές ή πλαστικές επιφάνειες. Η λέξη προέρχεται από το Γαλλικό "decouper" = "κόβω".

Στην πραγματικότητα και στις επαγγελματικές εφαρμογές της φυσικά, πρόκειται για μια πραγματική τέχνη γνωστή από τον 18ο αιώνα. Το decoupage συνδυάζει το κολλάζ  με την ζωγραφική και είναι πραγματικά πολύ δύσκολο για έναν ερασιτέχνη να ξεχωρίσει που σταματά το χαρτί και που αρχίζει το χρώμα.
Για το decoupage, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε χαρτοπετσέτες, που είναι και περισσότερο γνωστές στο χώρο των κατασκευών.

Το Χριστουγεννιάτικο Δεντράκι

 

Η Ελένη και Ο Χρήστος...

Μαζί με τη συγγραφέα και τον μαθητή μου Χρήστο

Το Σάββατο, 22/11/2014, στις 12 το μεσημέρι, έγινε η παρουσίαση του βιβλίου της κα. Μαρίας Αρφέ στο PUBLIC.

Μια φορά κι ένα καιρό ένα ελατάκι πάνω σε βουνό γίνεται ο πρωταγωνιστής στο παραμύθι που η κυρία Μαρία Αρφέ έγραψε για τα παιδιά.
Πλησίαζαν Χριστούγεννα και το ελατάκι βλέποντας τον κόσμο να πάει και να έρχεται στο βουνό απορεί και ψάχνει να βρει απαντήσεις. Ποιος όμως θα λύσει την απορία του, σε ποιον θα απευθυνθεί;

Το μικρό ελατάκι τον Μπάρμπα Έλατο ρωτά και απαντήσεις περιμένει γι...α το τι συμβαίνει στον κόσμο των ανθρώπων τις μέρες των Χριστουγέννων. Μα ο Έλατος σ’ όλες τις απορίες δεν μπορεί να δώσει απαντήσεις, γιατί δεν τα έχει δει, δεν τα έχει ζήσει, τα έχει μόνο ακουστά. Νιώθει ντροπή και αμηχανία.
Μα κι εμείς οι μεγάλοι πολλές φορές νιώθουμε αμηχανία και αδυναμία να απαντήσουμε στις ερωτήσεις των παιδιών. Όλα δεν μπορούμε να τα ξέρουμε και αυτό δεν είναι καθόλου κακό. Το κακό είναι να πούμε ψέματα, για να μη φανεί πως δεν το ξέρουμε…

Μα ας γυρίσουμε στο ελατάκι που τελικά η απορία του λύθηκε, όταν βρέθηκε να είναι στολισμένο στο σαλόνι ενός σπιτιού. Τώρα σ’ ένα διαφορετικό, αλλιώτικο περιβάλλον ζει πρωτόγνωρες εμπειρίες. Τα στολίδια, τα λαμπιόνια, οι γυαλιστερές μπάλες, οι όμορφες μυρωδιές από τα γλυκά και τα κουλούρια, η ζεστασιά δημιουργούν μια θεϊκή ατμόσφαιρα. Δεν είναι πάνω στο βουνό να ξεροσταλιάζει μέσα στον παγωμένο βοριά. Νιώθει τυχερό κι ας μην έχει δίπλα του τ’ αδέρφια και τους συγγενείς του. Η λάμψη του καινούριου, του διαφορετικού το έχει συνεπάρει. 

Μα κι εμείς αυτές τις μέρες δεν ψάχνουμε να βρούμε χαρά σε στολίδια και παιχνίδια; Πόσο όμορφα νιώθουμε όταν κι εμείς θα στολίσουμε το δέντρο στο σπίτι μας και θα πάρουμε δώρα από αγαπημένα και φιλικά μας πρόσωπα…

Μα οι μέρες περνούν γρήγορα ακόμα και στο παραμύθι. Τα Χριστούγεννα τέλειωσαν τα στολίδια μαζεύτηκαν και το μικρό ελατάκι έπρεπε να αδειάσει τη γωνιά, να φύγει από το σαλόνι.

Αλήθεια τι λέτε να το έκανε η οικογένεια που το είχε αγοράσει; Πού να βρέθηκε το ελατάκι; Πώς να ένιωσε;

Μήπως και στους ανθρώπους συμβαίνει κάποιες  φορές να νιώθουν άχρηστοι; Τότε δεν  είναι που νιώθουν μοναξιά και απελπισία;

Το ελατάκι από το σαλόνι βρέθηκε δίπλα σ’ έναν κάδο σκουπιδιών. Από εκεί που όλοι το πρόσεχαν, το θαύμασαν, και έλεγαν «τι όμορφο χριστουγεννιάτικο δέντρο», κατάντησε να κάνει παρέα με τις σακούλες των σκουπιδιών και κανείς να μη του δίνει σημασία. Στη ζωή του ήρθαν τα πάνω κάτω.

Μα και στη ζωή των ανθρώπων μπορεί να συμβεί αυτό, δηλαδή να μας έρθουν τα πάνω κάτω, όπως να χάσουμε τη δουλειά μας και να μείνουμε άνεργοι και να νιώθουμε άχρηστοι…

Τα παραμύθια έχουν συνήθως ένα ωραίο τέλος. Έτσι και στο παραμύθι της κυρίας Μαρίας Αρφέ το ελατάκι δε θα μείνει δίπλα στον κάδο απορριμμάτων ούτε θα καταλήξει στη χωματερή. Θα το βοηθήσει ένα μικρό παιδί που τ’ όνομά του είναι Ιησούς.

Αυτό το παιδί περιμένουμε κι όλοι μας να έρθει να φωλιάσει στην ψυχή μας, να μας χαρίσει γαλήνη και ελπίδα για καλύτερες μέρες.

Πίσω από τα λαμπιόνια, τις πολύχρωμες μπάλες, τα δώρα, τα ωραία φαγητά και τα νόστιμα γλυκά, πίσω από τις χριστουγεννιάτικες μελωδίες, ας ανακαλύψουμε το αληθινό μήνυμα της γιορτής των Χριστουγέννων. 

 

Σημείωση: Το παραμύθι διαβάστηκε και στην τάξη μου και άρεσε πολύ στα παιδιά. Με ωραίες ζωγραφιές απέδωσαν τις εντυπώσεις τους.

Στην παρουσίαση του βιβλίου παραβρέθηκαν η Ελένη και ο Χρήστος με τις μητέρες τους.   

 

Ζωγραφιές μαθητών

 

 

 

 

 

Συμμετοχή σε παρουσίαση βιβλίου

 

Το Σάββατο 1 Νοέμβρη 2014 στις 19.00 στο Αμφιθέατρο «Κορδάτος», κτίριο Παπαστράτου του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
θα παρουσιαστεί το νέο παιδικό μυθιστόρημα του φιλόλογου-συγγραφέα κ. Διονύση Λεϊμονή «Το δέκατο έβδομο κιβώτιο», ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε πρόσφατα στη σειρά «Περιστέρια» των εκδόσεων Πατάκη. Η κλοπή των γλυπτών του Παρθενώνα 200 και πλέον χρόνια πριν, το ναυάγιο του πλοίου του, «Μέντορα» στον Αβλέμονα των Κυθήρων, η ανάσυρση των 16 κιβωτίων και η μεταφορά τους στην Αγγλία, η αναζήτηση ακόμα και σήμερα του 17ου κιβώτιου θα δραστηριοποιήσει τη φαντασία μικρών και μεγάλων επιζητώντας την ανεύρεση του θησαυρού και την επιστροφή των Παρθενώνειων μαρμάρων μας στην Αττική γη.
Την εκδήλωση συνδιοργανώνουν το Εργαστήριο Λόγου και Πολιτισµού -Κατεύθυνση Παιδικού Βιβλίου και Λογοτεχνίας- του Πανεπιστηµίου Θεσσαλίας, οι Εκδόσεις Πατάκη, το Κέντρο Πολιτισµού «Ιωλκός» και το Κέντρο Βιβλίου Μαγνησιωτών Συγγραφέων (ΚΕ.ΒΙ.ΜΑ.ΣΥ.)
Θα απευθύνει χαιρετισµό η κα Αδαµαντία Μουτσινά ,Πρόεδρος του Κέντρου Πολιτισµού «Ιωλκός»
Για το βιβλίο θα µιλήσουν: ο Βασίλης Δ. Αναγνωστόπουλος, Οµότιµος καθηγητής του Πανεπιστηµίου Θεσσαλίας, μέλη των οµάδων γραφής που συντονίζει ο Διονύσης Λεϊµονής.
Μαθητές του 6ου Δημοτικού Σχολείου Νέας Ιωνίας με υπεύθυνους δασκάλους την κα Ιωάννα Γεωργάκη και τον κο. Γεράσιμο Τσιμπλούλη θα παρουσιάσουν δρώμενο σχετικά με το βιβλίο.
Αποσπάσµατα θα διαβάσει ο κ. Δηµήτρης Δακτυλάς , Διευθυντής του Δηµοτικού Θεάτρου Βόλου
Θα πλαισιώσει µουσικά η Ορχήστρα Κιθαριστών Βόλου Sempre Viva µε υπεύθυνη τη µαέστρο και καθηγήτρια κλασικής κιθάρας κα Ευαγγελία Γούσια. Συμμετέχουν οι κιθαριστές είναι οι: Τηλιοπούλου Αλέκα, Τασιού Λυδία, Χιοκτουρίδη Κυριακή, Μανωλιού Μαριέτα, Αρβανίτης Βαγγέλη, Οικονομίδη Αλέξανδρο, Παπαϊωάννου Αλέξανδρο, Νικολαΐδου Χριστίνα, Χρυσάφη Νεφέλη, Καραβασίλη Απόστολο, Μανιάρα Μαριάννα, Τσακόγια Αγγελίνα, Καλαντζή Νεκταρία, τους μουσικούς Δούναβη Πέτρο(βιολί), Κολώνη Γιώργο(μπουζούκι) και την Κυριακή Καραγκούνη(τραγούδι)
Την εκδήλωση θα συντονίσει ο δημοσιογράφος κ. Ηλίας Κουτσερής

Καλή σχολική χρονιά

Ο μαθητής/τρια μαθαίνει δρώντας. Ο δάσκαλος δεν είναι η αυθεντία της τάξης, έχει ρόλο οργανωτή, συντονιστή και συνεργάτη. Η μάθηση δεν είναι μόνο μια ατομική διαδικασία, αλλά καθορίζεται και επηρεάζεται άμεσα από το οικογενειακό, κοινωνικό, φυσικό και πολιτισμικό περιβάλλον. Οι γονείς είναι συμμέτοχοι στη διαδικασία μάθησης των παιδιών τους.
Ως γονείς:

•  Πρέπει να δείξουμε στα παιδιά πού διαβάζουμε, ποιος είναι ο χώρος και ποια είναι αυτά που πρέπει να έχουμε όταν καθόμαστε. Ναι, πρέπει να μιλήσουμε για τα μολύβια, τις γόμες, τα τετράδια και όλα όσα μπορεί να μας φαίνονται αυτονόητα.
•  Πρέπει να ορίσουμε τις ώρες που το παιδί θα πρέπει να κάνει τα μαθήματά του, καθώς και τις ώρες που εμείς (οι γονείς) είμαστε διαθέσιμοι για βοήθεια.
• Βρίσκουμε με το παιδί μας τον πιο κατάλληλο τρόπο να σημειώνει τι έχει να κάνει την άλλη μέρα.
• Δίνουμε τη βοήθεια για να διδάξουμε όλα όσα είπαμε και σιγά σιγά αποσυρόμαστε.
• Δεν ξεχνάμε πως κάθε παιδί είναι διαφορετικό, όπως και καθένας από εμάς. Κάνουμε προσαρμογές, δοκιμές και πολύ, μα πολύ παιχνίδι!