Τα λίμερικ

Σήμερα μας επισκέφτηκε η δασκάλα Θεοδοσία Ράπτου και μας έμαθε την τεχνική να γράφουμε ποιήματα-λίμερικ.

Τα λίμερικ (limerick) είναι ποιήματα μιας στροφής με πέντε στίχους και ομοιοκαταληξία (ο πρώτος, ο δεύτερος και ο πέμπτος στίχος μεταξύ τους και ο τρίτος με τον τέταρτο),  σατιρικά ή απλώς κωμικά, "δίχως νόημα".

Ο πρώτος στίχος περιέχει την παρουσίαση του πρωταγωνιστή
Στον δεύτερο αποκαλύπτεται η ιδιότητά του.
Στον τρίτο και τέταρτο έχουμε την πραγματοποίηση κάποιας ενέργειας.
Ο πέμπτος στίχος είναι αφιερωμένος στην εμφάνιση ενός τελικού επιθέτου ή παραλόγου.
Στην Ελλάδα, πρώτος που αποπειράθηκε να γράψει λίμερικ είναι ο Γιώργος Σεφέρης. Το 1975 εξέδωσε μια συλλογή από λίμερικ, με τον τίτλο Ποιήματα με ζωγραφιές σε μικρά παιδιά.
Το πρώτο ποίημα της συλλογής είναι:

Ήταν μια κοπέλα από τη Σάμο
που έχωσε το δεξί της στην άμμο
και με τ' άλλο χέρι
εκρατούσε ένα αστέρι
ετούτη η κοπέλα απ' τη Σάμο.

Να και τα δικά μας λίμερικ
 

Ήταν ένα άλογο από το Βόλο
που κάθε μέρα πήγαινε για πόλο

έπαιζε με μια κόκκινη μπάλα

μέσα στη λιακάδα
ετούτο το άλογο από το Βόλο.
Κωνσταντίνος Στέλλος

Είδα ένα άλογο πολύ φανταχτερό
που είχε ένα χαλινάρι λαμπερό
κάποτε έχασε το χαλινάρι
κι έτρωγε χορτάρι
εκείνο το άλογο το φανταχτερό.
Μαρία Καλκίμη

 

Ήταν ένα άλογο από την Πύλη

που με φίλησε στα χείλη
το άλογο τότε τρελάθηκε
έτρεχε-έτρεχε και χάθηκε
ετούτο το άλογο από την Πύλη.
Θανάσης Πολυχρονιάδης

Ήταν ένα μήλο από τη Ρόδο
που δεν του άρεσε να μένει μόνο
προσπαθούσε να βρει παρέα
και μετακόμισε στον Περαία
ετούτο το μήλο από τη Ρόδο.
Μαρία Νικολοπούλου

 

Ήταν ένας ιπποπόταμος μέσα στο ποτάμι

Και μασουλούσε ένα καλάμι
Έτρωγε κι έπινε νερό
Και λαχταρούσε ένα χυμό
Ήταν ένας λαίμαργος ιπποπόταμος μέσα στο ποτάμι.
Βασιλική Σπανού

 

Ήταν ένα νησί πολύ-πολύ μεγάλο

που σαν αυτό δεν ήταν άλλο.
Εκεί ζούσαν οι δώδεκα αθάνατοι θεοί
και μια μέρα βρήκαν μια σακούλα γεμάτη φαί
σε εκείνο το πολύ-πολύ μεγάλο νησί.
Αθανασία Λουκάκη

Ήταν ένας ταύρος από το Βόλο

που μπήκε σ’ ένα μαγικό ασανσέρ και πήγε στο Βόρειο Πόλο.
Όπως περπατούσε μπήκε σε μια σπηλιά
και μια αρκούδα τον πήρε αγκαλιά
ετούτος ο παράξενος ταύρος από το Βόλο.
Χρήστος Γεωργαντάς

 

 

Ήταν ένας ταύρος από το Βόλο
που του άρεσε να παίζει πόλο.
Μια μέρα έχασε την μπάλα
και του χάρισαν μια κουτάλα
στον απρόσεκτο ταύρο από το Βόλο.
Δημήτρης Κούγκουλας 
 
Ήταν ο Αργύρης από τη Θεσσαλονίκη
που στο χώμα βρήκε ένα σκουλήκι
μετά το πήρε και το πήγε στο παρτέρι
και σαπούνισε το ένα του το χέρι
αυτός ο όμορφος Αργύρης από τη Θεσσαλονίκη!
Χρυσούλα Βέτσικα

 

Ήταν ο Νικηφόρος από τα Ιωάννινα
που φορούσε δυο παπούτσια πάνινα
φόρεσε κι ένα παλτό
και ήπιε κι ένα ποτό
αυτός ο Νικηφόρος από τα Ιωάννινα.
Θανάσης Νικολόπουλος

 

Ήταν μια νεράιδα μέσα σ’ ένα σπίτι
που ‘χε για φίλο ένα σπουργίτι
ήταν όλη τη μέρα μαζί
επειδή ήταν φίλοι καλοί
η νεράιδα και το σπουργίτι μέσα στο σπίτι.
Ιωάννα Σιάρρα

 

Ήταν ένας άνθρωπος απ’ το φεγγάρι
που ήρθε στην Ελλάδα για να φάει σαλιγκάρι.
Ήθελε να φάει πολλά
μα στο τέλος έφαγε μουσταλευριά
ετούτος ο περίεργος άνθρωπος από το φεγγάρι!
Θωμαή Πολυχρόνη

 

Ήταν ένα στρείδι από την Κρήτη
που βρέθηκε στον Ψηλορείτη
στη συνέχεια εγώ το κοιτώ
και μέσα του βρίσκω φαγητό
ετούτο το ωραίο στρείδι από τη Κρήτη!
Σταύρος Τσάτσης

 

Στο χωριό μου πέρυσι το καλοκαίρι

φυσούσε πολύ-πολύ το αγέρι.
Τα Σάββατα έβγαινα στην πλατεία
κι έπινα λεμονάδες από τα ψυγεία
στο χωριό μου εκεί πέρυσι το καλοκαίρι.
Στέλιος Πούλιος

 

 

Ήταν ένας γάτος από την Ουγγαρία

και ήθελε συνέχεια να είναι από δίπλα του μια κυρία.
Όταν πήγε στην Ελλάδα, την πήρε μαζί του
γιατί την αγαπούσε και την ήθελε για όλη τη ζωή του
αυτός ο όμορφος γάτος από την Ουγγαρία.
Αλέξανδρος Μπακόλας

 

Ήταν ένα γατάκι από τη Λάρισα
που το είδα και λαχτάρισα
το πήραμε στο σπιτάκι
κι έφαγε ένα ψαράκι
ετούτο το φαγανό γατάκι από τη Λάρισα.
Βίβιαν Ρίζου

 

Ήταν ένας άνθρωπος στο δρόμο
ξάφνου έπεσε και χτύπησε στον ώμο
ήρθε ένας κύριος και τον πήγε στο νοσοκομείο
κι οι γιατροί του είπαν θέλεις χειρουργείο
ετούτος ο μοναχικός άνθρωπος στο δρόμο.
Νατάσα Καραγκούνη

 

 

 

Ημέρα Παιδικού Βιβλίου...

2 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού βιβλίου

 

 Σήμερα στο σχολείο μας ήρθε ο συγγραφέας Κώστας Μάγος, με αφορμή την παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου.
Την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου καθιέρωσε η ΙΒΒΥ, Διεθνής Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα, το 1966, την ημέρα των γενεθλίων του μεγάλου Δανού παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν (2 Απριλίου 1805), με σκοπό να εμπνεύσει στα παιδιά την αγάπη για το διάβασμα.
Ο συγγραφέας  απάντησε σε ερωτήσεις μαθητών που αφορούσαν τα παιδικά του χρόνια και την ενασχόλησή του με τη συγγραφή παιδικών βιβλίων.
Ο Κώστας Μάγος γεννήθηκε στη Μυτιλήνη και ζει στο Βόλο. Σπούδασε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εργάστηκε ως δάσκαλος σε δημόσια δημοτικά σχολεία.  Σήμερα είναι επίκουρος καθηγητής στο Παιδαγωγικό Τμήμα Προσχολικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Το πρώτο του βιβλίο είναι "Το μυστικό της θάλασσας".

Μαθητές της Ε1 παρουσίασαν απόσπασμα του τελευταίου του βιβλίου "Ο Τζικιτζίκ, ο Κρικικρίκ... και η παράξενη χορωδία του δάσους".
"Στο μικρό πευκόδασος, στην άκρη της μεγάλης πόλης, όλοι γνώριζαν τον Τζικιτζίκ. Μερικοί έλεγαν πως ήταν ένας σπουδαίος τραγουδιστής, κι άλλοι πάλι πως ήταν μόνο ένας μεγάλος φωνακλάς. Όμως, ό,τι κι να ήταν, ο Τζικιτζίκ ο τζίτζικας, κάθε καλοκαίρι ξεσήκωνε όλο το δάσος με το τραγούδι του. Ξεκινούσε να τραγουδά με την ανατολή και σταματούσε μετά τη δύση του ήλιου..."Ο τζίτζικας Τζικιτζίκ, σ’ αυτή τη νέα ιστορία του Κώστα Μάγου, θα καταλάβει πως πέρα από τη χαρά του να τραγουδάς μόνος σου, μπορείς να βρεις χαρά ακούγοντας το τραγούδι των άλλων. Και πως αν ενωθούν σε μια φωνή, τα πολλά, διαφορετικά μας τραγούδια, το αποτέλεσμα ίσως είναι "... το πιο πρωτότυπο, το πιο ξεχωριστό τραγούδι του κόσμου.
Μια ιστορία με θέμα τη φιλία και τη συντροφικότητα, την πολυφωνία και το σεβασμό της διαφορετικότητας.

  

 

 

Mετάλλια και διακρίσεις

 

Στις 9 και 10 Μαρτίου έγιναν στη Λάρισα οι χειμερινοί αγώνες κολύμβησης προαγωνιστικών 9,10,11, & 12 ετών, περιφέρειας Θεσσαλίας. Μαθητές και μαθήτριες της Ε2 συμμετείχαν στους αγώνες και απέσπασαν μετάλλια.

Ο Στέλιος Πούλιος: χρυσό στα 200μ μεικτή ατομική, ασημένιο στα 4χ100 μεικτή ομαδικό και χάλκινο στα 50 πεταλούδα ατομικό και στα 4χ100 ελεύθερο ομαδικό.

Θ Θανάσης Νικολόπουλος: ασημένιο στη σκυτάλη 4χ100 μικτή ομαδική, χάλκινο στη σκυτάλη 4χ100 ομαδική ελεύθερο και χάλκινο στα 50μ ελεύθερο.

Μαρία Νικολοπούλου: χρυσό στην σκυτάλη 4χ100 ομαδική ελεύθερο και ασημένιο στη 200μ μεικτή ατομική.

 

Επίσης με καλές επιδόσεις συμμετείχαν η Αθανασία Λουκάκη στα 50μ ύπτιο, 100μ ύπτιο και 200μ ύπτιο και η Θωμαή Πολυχρόνη στα 50μ ελεύθερο και 100μ ύπτιο.

Συγχαρητήρια στα παιδιά, πάντα να έχουν καλές επιδόσεις και να γνωρίζουν πως όλοι κερδίζουν το "μετάλλιο" της συμμετοχής και του καλού αγώνα.

Ημέρα κατά της σχολικής βίας

 

 

Η 6η Μαρτίου ήταν η πανελλήνια ημέρα κατά της σχολικής βίας. Η τάξη μας υλοποιεί σχετικό πρόγραμμα. Με αφορμή την ημέρα αυτή οι μαθητές/τριες δημιούργησαν αφίσες με  σχετικά μηνύματα.

Η βία κρύβεται καλά πίσω από μια προσβλητική κουβέντα ή κοροϊδία, πίσω από ένα σπρώξιμο στο διάλειμμα...

 

 

 

Υπάρχουν χέρια που φυτεύουν ένα δέντρο
και άλλα χέρια που του βάζουνε φωτιά
υπάρχουν χέρια που σαν πέσεις σε σηκώνουνε ξανά
σίγουρα θα `χεις συναντήσει δύο χέρια σαν κι αυτά

Υπάρχουν χέρια που πατάνε την σκανδάλη
και άλλα χέρια που προσφέρουν γιατρειά
υπάρχουν χέρια που χτυπάνε χέρια αλύπητα σκληρά
ίσως μια μέρα συναντήσεις δύο χέρια σαν κι αυτά

Υπάρχουν χέρια που έχουν μάθει να σου δίνουν
και άλλα χέρια που ζητάνε μοναχά
υπάρχουν χέρια που τις νύχτες σε χαϊδεύουν στοργικά
σίγουρα θα `χεις συναντήσει δύο χέρια σαν κι αυτά

Υπάρχουν χέρια που απ’ το άδικο έχουν σφίξει
έχουνε σφίξει και έχουν γίνει μια γροθιά
και μ’ άλλα χέρια έχουν σμίξει για να σβήσουν την φωτιά
ίσως τα χέρια τα δικά μας να `ναι χέρια σαν κι αυτά

Βλέπω κι απόψε εδώ μέσα κάτι χέρια
χειροκροτάνε και μας δίνουνε χαρά
θα `θελα λίγο να σηκώσουμε τα χέρια μας ψηλά
να τραγουδήσουμε παρέα με δυο χέρια σαν κι αυτά.

  

 

 

Παιχνίδια στην Αρχαία Αθήνα

 

Αυτήν την περίοδο στο μάθημα της Γλώσσας γίνεται αναφορά στα παιχνίδια. Η μουσειοσκευή «Παιχνίδια στην Αρχαία Αθήνα» από το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, μας έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσουμε τα παιχνίδια εκείνης της εποχής και να διαπιστώσουμε πως πολλά από αυτά παίζονταν από τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας, από τους γονείς μας αλλά παίζονται κι από εμάς.

«Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα. Το σπίτι μας βρίσκεται λίγο έξω από την πόλη, μιας και ο πατέρας μου είναι κτηματίας. Εκτός από τους γονείς μου και τη μικρή μου αδερφή, την Τιμαρέτη, μαζί μας μένουν και οι δούλοι που βοηθούν στις καθημερινές εργασίες.

Το όνομά μου είναι Λύσις. Ο καλύτερός μου φίλος ονομάζεται Φίλων και μαζί με τα άλλα αγόρια της παρέας, τις ώρες που δεν είμαστε στο σχολείο ή στην παλαίστρα, παίζουμε στις γειτονιές μέχρι να βραδιάσει.

Το πρώτο μου παιχνίδι, μωρό ακόμα στην κούνια, ήταν η πλαταγή, μια πήλινη κουδουνίστρα.

Μόλις μεγάλωσα μου χάρισαν το πρώτο μου άθυρμα, ένα αλογάκι πάνω σε ρόδες.

Το παιχνίδι που λαχταρούσα ήταν ένα αμαξάκι με ρόδες, σαν αυτό που χάρισαν στον Κλέονα  οι γονείς του. Μια και λοιπόν δεν έχω αμαξάκι συχνά καβαλούσα ένα καλάμι και έκανα πως κάλπαζα πάνω στο άλογό μου. «Κάλαμον περιβήναι» το ονομάζαμε εμείς αυτό το παιχνίδι.

Η Τιμαρέτη με τη φίλη της την Ασπασία παίζουν με τις πλαγγώνες, κούκλες πήλινες όπου τα χέρια και τα πόδια τους στερεώνονται στο σώμα με σύρμα έτσι που να κουνιούνται και να μοιάζουν ζωντανές.

Άλλα παιχνίδια που παίζαμε ήταν ο στρόβιλος (σβούρα), η σφαίρα (μπάλα), η ίυγξ, ο τροχός (τσέρκι), το γιο-γιο, η χαλκή μυία (τυφλόμυγα), οι αστράγαλοι (κότσια), η ακινητίνδα (αγαλματάκια), το κολλαβίζειν (τζιζ) και άλλα.»

Διασκευή-περίληψη από σχετικό βιβλίο της μουσειοσκευής.  
 

 

 

 

Ο κύκλος της Αποκριάς

Ο Φεβρουάριος έχει λιγότερες θρησκευτικές εορτές, όπως του αγίου Τρύφωνα, προστάτη των αμπελουργών (1 Φεβρουαρίου), της Υπαπαντής του Χριστού (2 Φεβρουαρίου), κατά την οποία αργούν στην Κρήτη οι μύλοι και του αγίου Συμεών (άϊ Συμιού, 3 Φεβρουαρίου), την αργία του οποίου τηρούν οι έγκυες γυναίκες, για να μη σημαδευτεί το παιδί στην κοιλιά τους. Ακολουθούν οι εορτές του αγίου Χαραλάμπους (10 Φεβρουαρίου), προστάτη από την πανώλη, την οποία ως δαιμονική γυναικεία μορφή εικονίζεται να πατά ο Aγιος και του αγίου Βλασίου (11 Φεβρουαρίου) ιδιαίτερα αγαπητού στους ποιμένες.

Μεσολαβεί μικρή περίοδος χωρίς ιδιαίτερες εορταστικές, θρησκευτικές ή άλλες εκδηλώσεις, μέχρι την πρώτη εβδομάδα της Αποκριάς, την «Προφωνούσιμη» ή «Απολυτή», επειδή πιστεύουν ότι οι ψυχές των πεθαμένων ελευθερώνονται και κυκλοφορούν στο επάνω κόσμο. Η παρουσία των ψυχών πάνω στη γη αποτελεί κίνδυνο για τους ζωντανούς, που πρέπει να τις καλοπιάσουν. Με την πρώτη, λοιπόν, μπουκιά λένε «θεός σ’χωρέστον».

Η δεύτερη εβδομάδα λέγεται «Κρεατινή» ή «Ολόκριγια». Είναι η εβδομάδα που δεν κρατούν τη νηστεία ούτε της Τετάρτης και Παρασκευής. Λέγεται και «άρτσι βούρτσι», δηλ. άνω-κάτω καθώς κορυφώνεται η κρεοφαγία. Η Πέμπτη της εβδομάδας αυτής είναι η Τσικνοπέμπτη. Σε μερικές περιοχές την Τσικνοπέμπτη φτιάνουν πιλάφι με κρέας και μοιράζουν στους φτωχούς. «Θα τσικνώσει τη γωνιά του» κι ο φτωχός. Θα ψήσει στη φωτιά χοιρινό κρέας ή άλλο (χοιροσφάγια στην Πελοπόννησο), θα μοσχοβολήσει τον αέρα. Γίνονται συνεστιάσεις, οικογενειακές συγκεντρώσεις και μασκαράδες. Επίσης, συνηθίζονται και συνεστιάσεις δασκάλων και μαθητών σε επαγγελματικό επίπεδο (μαστόροι και μαθητευόμενοι). Μετά την Κυριακή της Κρεατινής (της Απόκρεω) παύει η κρεοφαγία.

Η επόμενη εβδομάδα είναι η «Τυρινή» ή «Μακαρονού». Την Κυριακή της Τυρινής, γνωστή ως «Τρανή Αποκριά», κορυφώνονται οι γιορταστικές εκδηλώσεις, η ευθυμία, οι οικογενειακές και συλλογικές διασκεδάσεις. Σε πολλές περιοχές όταν νυχτώσει ανάβουν φωτιές (φανοί, κλαδαριές, μπουμπούνες, καψαλιές). Συγκεντρώνονται το βράδυ στο σπίτι του γηραιότερου της οικογένειας για να γλεντήσουν και να συγχωρεθούν, γιατί αρχίζει η Μεγάλη Τεσσαρακοστή (Σαρακοστή), μακρά περίοδος νηστείας και προετοιμασίας για το Πάσχα. Τρώνε πίτες και τυροκομικά είδη, καθώς και χειροποίητα μακαρόνια. Παίζουν όλοι μαζί το «χάσκα» με αβγό ή χαλβά: Η μητέρα παίρνει ένα αβγό βρασμένο σφιχτό, το καθαρίζει και το δένει με ένα νήμα. Το νήμα αυτό το στερεώνει στην άκρη ενός ξύλου μήκους ενός μέτρου περίπου, συνήθως τον πλάστη με τον οποίο έκαναν τα φύλλα για τις πίτες. Μόλις τελειώσει το τραπέζι της Τυρινής παίρνει το ξύλο με το αιωρούμενο αβγό και το περιφέρει μπροστά στο στόμα όλων ως εκκρεμές και όποιος το πιάσει είναι ο νικητής. Εύχονται «με αβγό το κλείνω, με αβγό να το ανοίξω», εννοείται το Πάσχα με το κόκκινο αβγό. Αλλού, αντί για αβγό χρησιμοποιούν χαλβά.

Πηγή: Ακαδημία Αθηνών-Κέντρον Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας

Σε έκθεση εικονογράφησης

 

 

Οι μαθητές/τριες της Ε2 επισκέφτηκαν την έκθεση εικονογράφησης με θέμα «Τα παραμύθια του Οσελότου και άλλα παραμύθια» στο «Πολιτιστικό Κέντρο Ν. Ιωνίας, τη Δευτέρα 19/2/2013.
Έξι εικονογράφοι παρουσιάζουν το συνολικό τους έργο και κυρίως την εικονογράφηση που χρησιμοποιήθηκε για τον πρώτο τόμο παιδικών παραμυθιών «Τα παραμύθια του Οσελότου».
Ο μικρός Οσελότος φέρνει στο ελληνικό παιδικό αναγνωστικό κοινό τον πρώτο τόμο με παραμύθια. Είκοσι σύγχρονοι Έλληνες παραμυθάδες ζωντανεύουν με την πένα τους τις περιπέτειές του και έξι εικονογράφοι δίνουν χρώμα με τα πινέλα τους στις σκηνές που ονειρεύεται ο μικρός Οσελότος, καθώς ταξιδεύει σε φανταστικούς τόπους, παίρνει μαθήματα αγάπης, αλληλεγγύης, σεβασμού και ανθρωπιάς, ανακαλύπτοντας έτσι τον εαυτό του και τον κόσμο.
Η υπεύθυνη εικαστικών του Πολιτιστικού Κέντρου και ζωγράφος Έλενα Νικηφόρου ξενάγησε τους μαθητές στην έκθεση και στη συνέχεια στο εργαστήρι ζωγραφικής που έχει το όνομα του γνωστού και καταξιωμένου σε Ελλάδα και εξωτερικό ζωγράφου Θεολόγο Παλαιολόγου.
Οι μικροί επισκέπτες έχοντας στα χέρια τους φύλλο εργασίας και μέσα από την καλή παρατήρηση της έκθεσης, ανακάλυψαν ήρωες γνωστών παραμυθιών, έγραψαν τα συναισθήματά τους για πίνακες της επιλογής τους, βρήκαν ζώα και πρόσωπα των μύθων. Τελικά πέρασαν ένα ευχάριστο και δημιουργικό δίωρο…

 

Επίσκεψη σε έκθεση ζωγραφικής στο Πολιτιστικό Κέντρο Ν. Ιωνίας Βόλου

Τίτλος έκθεσης:…………………………………………………………….....

 

Ταμπλό 1

Παρατηρώ τους πίνακες και συμπληρώνω τις προτάσεις

• Ένα παιδί……………………………………………………………………….
• Με την τσάντα στον ώμο……………………………………………………….
• Ένα κοριτσάκι…………………………………………………………………..

Ταμπλό 2

Παρατηρώ τους πίνακες και γράφω ζώα και ένα πρόσωπο του μύθου που βλέπω σ’ αυτούς.

..........................................................................................................................................

Ταμπλό 3

Τι συναισθήματα σου προξενεί ο πίνακας «το παιδί με το πουλί»;

.......................................................................................................................................

Ταμπλό 4

Κοίταξε τον πίνακα σε ασπρόμαυρο-έγχρωμο. Τι απεικονίζει;

......................................................................................................................................

Ταμπλό 5

Βλέπεις αγιογραφίες. Να γράψεις τι εικονίζουν.

......................................................................................................................................

 

Ταμπλό 6

Ποια η θεματολογία σ’ αυτούς τους πίνακες; (μυθολογία, επιστημονική φαντασία, ιστορία).
..............................................................................................................................................

Ταμπλό 7

Ανακάλυψε τους ήρωες ενός γνωστού παραμυθιού.

..............................................................................................................................................

Ταμπλό 8 & 9

Διάλεξε έναν πίνακα που σου αρέσει και θα ήθελες να βάλεις στο δωμάτιό σου. Εξήγησε με λίγα λόγια την επιλογή σου.

................................................................................................................................................