Στο Νεολιθικό Διμήνι...

Σήμερα, Τρίτη 8/5/2012, οι μαθητές και οι μαθήτριες της Γ΄ τάξης του 5^ου και 11^ου Δημοτικών Σχολείων Ν. Ιωνίας Βόλου επισκέφτηκαν το Νεολιθικό Διμήνι.

«Πρόκειται για έναν από τους πιο γνωστούς οικισμούς της Ελλάδας της Νεότερης Νεολιθικής περιόδου. Μαζί με το Σέσκλο προσφέρουν πολύτιμες πληροφορίες για την αρχιτεκτονική και οικονομική οργάνωση των προϊστορικών οικισμών.

Η πρώτη εγκατάσταση στο λόφο χρονολογείται στο τέλος της 5ης χιλιετίας π.Χ., στη Νεότερη Νεολιθική περίοδο. Ήταν μία οργανωμένη κοινότητα 200-300 κατοίκων, που ζούσαν σε 30-40 σπίτια και ασχολούνταν κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία, αλλά και με την αλιεία, λόγω της μικρής απόστασης από τη θάλασσα. Το Διμήνι ξεχωρίζει από τους άλλους νεολιθικούς οικισμούς γιατί παρουσιάζει ένα μοναδικό αρχιτεκτονικό στοιχείο, τους έξι λιθόκτιστους περιβόλους, που είχαν χτιστεί γύρω από τον οικισμό κατά ζεύγη, με σκοπό πιθανότατα να στηρίζουν το έδαφος και να ορίζουν το χώρο. Ανάμεσά τους ήταν κτισμένα τα σπίτια, ενώ στο κέντρο βρισκόταν μία ευρύχωρη αυλή. Η κεραμική, που βρέθηκε στον οικισμό, γνωστή ως κεραμική «Διμηνίου», χαρακτηρίζεται από αγγεία με σκούρα διακόσμηση από γεωμετρικά μοτίβα, που καλύπτει όλη την ανοιχτόχρωμη επιφάνειά τους. Βρέθηκε, επίσης, μεγάλος αριθμός εργαλείων από οψιανό, πυριτόλιθο, πέτρα και οστό, ειδώλια και κοσμήματα. Οι ταφικές συνήθειες των κατοίκων δεν είναι γνωστές. Μέσα στον οικισμό βρέθηκαν λίγες ταφές μικρών παιδιών τοποθετημένες σε αγγεία.
Η κατοίκηση συνεχίστηκε στο Διμήνι και κατά την Εποχή του Χαλκού, αλλά μεταφέρθηκε στην πεδινή περιοχή πιο νότια και ανατολικά του λόφου. Δεν γνωρίζουμε ποια ήταν η έκταση του οικισμού ούτε αν υπήρξε διακοπή στην κατοίκηση μέχρι τη μυκηναϊκή εποχή. Στη Μέση Εποχή του Χαλκού ο λόφος χρησιμοποιήθηκε ως νεκροταφείο, από το οποίο έχουν αποκαλυφθεί 16 κιβωτιόσχημοι τάφοι.
Στην Ύστερη Εποχή του Χαλκού, στην πεδιάδα προς τη θάλασσα νοτιοανατολικά του λόφου αναπτύχθηκε ανακτορικό κέντρο και σημαντικός οικισμός, που ίσως ταυτίζεται με τη μυκηναϊκή Ιωλκό, την πόλη από όπου ξεκίνησε η μυθική Αργοναυτική εκστρατεία».

                                                                                                                                Δρ Β. Αδρύμη - Σισμάνη, αρχαιολόγος

Στη συνέχεια τα παιδιά του 5^ου πήγαν στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Βόλου, ενώ του 11^ου στην παραλία του Βόλου, μιας και πριν από λίγο καιρό είχαν πραγματοποιήσει εκπαιδευτικό πρόγραμμα στο Μουσείο.

Στην παραλία είδαν την ανακατασκευασμένη Αργώ, κτήρια ξεχωριστά (Τράπεζα της Ελλάδος, Αχίλλειο, Πανεπιστήμιο-κτήριο Παπαστράτου). Στο τέλος έπαιξαν στην παιδική χαρά του πάρκου του Αγίου Κωνσταντίνου.

Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ "ΠΝΕΥΜΟΝΑΣ"

Πέμπτη, 3 Μαΐου 2012

Εδώ και λίγες μέρες συνεργεία του Τομέα Καθαριότητας του δήμου Βόλου και μετά από σχετική μελέτη και εκπόνηση εργασιακού σχεδιασμού από το Πανεπιστήμιο Γεωπονίας της Θεσσαλίας , που εδρεύει στην περιοχή της Ν. Ιωνίας (στο δρόμο προς Φυτόκο), προέβησαν στη διαδικασία εμπλουτισμού με δεντροφύτευση και δημιουργίας λόφων πρασίνου στην τεράστια αυλή των 1ου και 2ου δημοτικών σχολείων της Ν. Ιωνίας.

Μαθητές και δάσκαλοι, όπως είναι φυσικό, αγκαλιάσαμε αυτή την οικολογική και αισθητική παρέμβαση και ανέλαβε κάθε τάξη να 'υιοθετήσει' κάποια δεντράκια με την ευθύνη και την υποχρέωση να τα ποτίζει και να τα συντηρεί.

Έτσι κι εμείς , η Γ2 τάξη του 2ου Δ. Σχολείου, προχωρήσαμε ένα βήμα παραπέρα. Αφού χωρίστηκαν τα παιδιά σε ομάδες των 7 ατόμων 'βάφτισαν' τους τρεις καλούς μας φίλους-τα δεντράκια-με ονόματα από την Μυθολογία (Αχιλλέας, Αφροδίτη, Οδυσσέας) και ανέλαβαν να τα ποτίζουν συχνά , για να τα βλέπουν μέρα με τη μέρα να μεγαλώνουν και να τους προσφέρουν τη μοναδική τους ομορφιά και τον απέριττο ίσκιο τους, όπου θα φιλοξενούνται και θα παίζουν.

 Σήμερα μάλιστα έφερε ο κάθε μαθητής και μαθήτρια γλαστράκια με φυτά, όπως πανσέδες, φλόγες, μπιτούγιες, έρωτες και τα φυτέψαμε με τα σκεπαρνικά μας γύρω γύρω απ' τα δεντράκια, στα παρτέρια. Ήταν μια μοναδική εμπειρία. Απολαύσαμε τη στιγμή, ξεφύγαμε για λίγο απ' τη σχολαστική καθημερινότητα και το κυριότερο , χαρήκαμε και βγάλαμε και τις φωτογραφίες μας στο νέο πια πράσινο χώρο το γεμάτο από φλαμουριές , φτελιές , πλατάνια και σφεντάμια.

Έπειτα χρησιμοποιήσαμε σακούλες μιας χρήσης , καθαρίσαμε την αυλή κι ομόρφυνε ο χώρος μας ακόμη περισσότερο. Είναι μοναδικές οι εικόνες των παιδιών, που ποτίζουν με τα μπουκαλάκια τους τα φυτά του σχολείου, που κάθονται και συζητούν για τα μπουμπούκια και τα άνθη που ξεπροβάλλουν, που παρατηρούν τα μικρότερα παιδιά και τα νουθετούν να μην τραβάνε τα δεντράκια τους και το κυριότερο έχουν να ασχολούνται με συνείδηση πλέον με κάτι πολύτιμο, την προστασία της φύσης.

Στον αντίποδα του"πράσσειν άλογα" κάποιων μεγάλων, που όλο τάζουν και τίποτε δεν κάνουν, εμείς καταφέρνουμε να περάσουμε το δικό μας οικολογικό μήνυμα και είμαστε περήφανοι γι' αυτό. Εμείς βάζουμε το δικό μας στοίχημα να προστατεύσουμε αυτό το χώρο με κάθε τρόπο. Θέλουμε όμως συμπαραστάτες το δήμο και τους κατοίκους της περιοχής στη συντήρηση και φύλαξή του. Θα τους έχουμε στο πλάι μας;

Στο ΚΠΕ Μακρινίτσας...

Σήμερα, Δευτέρα 30 Απριλίου 2012, μαθητές της Γ΄ και της Δ΄ τάξης επισκεφτήκαμε το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Μακρινίτσας. Με τους εκπαιδευτικούς του Κέντρου τον κ. Παναγιώτη και την κα. Κατερίνα υλοποιήσαμε το πρόγραμμα «Τουριστικές Διαδρομές στη φύση και στην παράδοση του πηλιορείτικου χωριού».

"Σταθείτε παρέα μια στιγμή κι ακούστε και τη δική μου φωνή;

- Ποιος μας φωνάζει; Ποιος στην παρέα μας μιλεί;

- Η Κρήνη σας μιλά που πριν από λίγο με το νερό της σας ξεδίψασε. Η ζωή μου ξεκινά από χρόνια μακρινά. Χτίστες από μέρη μακρινά με έχτισαν σε τούτη τη γωνιά. Κουβάλησαν πέτρες από κείνο το γυμνό βουνό, το Σαρακηνό. Και στο τέλος με στόλισαν και με ένα σταυρό. Και ξέρετε γιατί; Για να προστατεύει εμένα και το νερό από τα κακά τα ξωτικά. Εκείνο που θέλω να σας πω είναι για ένα έθιμο μακρινό. Στα χρόνια του παππού και της γιαγιάς κάθε πρώτη του χρόνου έρχονταν πρωί- πρωί, χαράματα οι κοπέλες του χωριού και μου ‘φερναν λογής-λογής γλυκίσματα και σπόρους. Ήταν το δώρο των ανθρώπων σε μένα. Γιατί ποτέ τους δεν ξεχνούσαν, πως κάθε μέρα εγώ τους έδινα το μεγαλύτερο δώρο της φύσης, το νερό, που δίχως αυτό κανείς δεν μπορεί να ζήσει, ούτε ζώο, ούτε άνθρωπος, ούτε δέντρο και φυτό. Μα και την Πρωτομαγιά με στόλιζαν με μοσχομυριστά λουλούδια και οι κυράδες κρατούσαν το αρωματισμένο απ’ αυτά νερό μου για να ζυμώσουν το πρώτο ψωμί, με το σιτάρι της νέας σοδειάς.

- Μα η ιστορία εδώ δεν τελειώνει, εδώ δεν τελειώνει φώναξαν οι σταγόνες του νερού.

- Τι παραπάνω εσείς μπορείτε να ξέρετε από το γερο-Πλάτανο, τα εννιά Χάλκινα Λιοντάρια και τούτη εδώ την Κρήνη; Είπε με μια φωνή όλη η παρέα.

- Εμείς ξέρουμε εκείνα που δεν ξέρει ο γερο-Πλάτανος, τα εννιά Χάλκινα Λιοντάρια και τούτη εδώ την Κρήνη γατί είμαστε κοσμογυρισμένες σ’ όλο τον κόσμο ξακουσμένες. Για τη ζωή και τα έργα των ανθρώπων θα σας πούμε. Αλλά ας πάρουμε την ιστορία από εκεί που τη σταμάτησε ετούτη εδώ η Κρήνη. Σε τούτο εδώ το χωριό υπάρχουν κρήνες πενήντα δυο. Η κάθε μια σε κάθε μικρή γειτονιά. Το γάργαρο τους νερό ταξιδεύει κήπους να ποτίσει και τη θάλασσα να συναντήσει. Στα χρόνια τα παλιά έφτανε και στη μεγάλη ρεματιά που οι άνθρωποι είχαν εργαστήρια ξεχωριστά, τα βυρσοδεψία.

- Τι είναι πάλι αυτά, τα βυρσοδεψία, ρώτησε ο Κώστας.

- Ήταν εργαστήρια, όπου τα δέρματα των ζώων οι κάτοικοι του χωριού γνώριζαν καλά να δουλεύουν πριν να γίνουνε παπούτσια και τσάντες.

Σήμερα δεν υπάρχουν πια. Μόνο κάποιες ντριστέλες, όπου εκεί πλένονται κουβέρτες και χαλιά δίχως φάρμακα και χημικά.

- Πολλά μας είπατε χρήσιμα πράγματα και σεις, σας ευχαριστούμε πολύ, είπε η όμορφη παρέα και συνέχισε τον περίπατό της…"

Αν θες να διαβάσεις τη συνέχεια της ιστορίας ή όλο το παραμύθι «Ο Λαγός και η Χελώνα… ταξιδεύουν» πας στην ηλεκτρονική διεύθυνση:
 http://repository.edulll.gr/edulll/handle/10795/1252, μετά πατάς εκεί που λέει κυρίως κείμενο και κάνεις αποθήκευση. Στη συνέχεια διαβάζεις όλο το παραμύθι που μιλά για τη Μακρινίτσα.

Αν και οι γονείς σου θέλουν να μάθουν περισσότερα πάνε στην ηλεκτρονική διεύθυνση:
 http://repository.edulll.gr/edulll/handle/10795/1247 και κατεβάζουν το βιβλίο "Τουριστικές διαδρομές στη φύση και την παράδοση του πηλιορείτικου χωριού". Το βιβλίο είναι και για παιδιά.

Στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Βόλου

«Παρέα με ένα ειδώλιο…»

  

"Η μικρή Σοφία επισκέπτεται το Αρχαιολογικό Μουσείο του Βόλου. Η Σοφία με έκπληξη βλέπει να της μιλά ένα πήλινο αγαλματάκι που δείχνει μια γυναικεία μορφή και βρίσκεται σε μια προθήκη.

Το ειδώλιο συνομιλεί με τη μικρή επισκέπτρια, δίνει απαντήσεις στη Σοφία και την ξεναγεί στην αίθουσα με τα νεολιθικά ευρήματα… "

v Να παρατηρήσεις προσεκτικά τα ειδώλια που βρίσκονται στις προθήκες της αίθουσας (Νεολιθική αίθουσα-Γ. Χουρμουζιάδη). Τι απεικονίζουν;
..........................................................................
..........................................................................

v    Τώρα σχεδίασε κι εσύ ένα ειδώλιο.

v    Να βρεις το μικρό σπιτάκι που είναι αναπαράσταση νεολιθικού σπιτιού. Προσπάθησε να ξεχωρίσεις τα υλικά από τα οποία είναι κατασκευασμένο.
Στην οροφή (σκεπή) του υπάρχει μια οπή (τρύπα), σε τι να χρησίμευε;

Υλικά:……………………………… ……………………………………... ……………………………………... Η οπή χρησίμευε………………....... ……………………………………...

v    Τώρα να προχωρήσεις και με προσοχή να καταγράψεις τα εκθέματα που βλέπεις στην αριστερή πλευρά της αίθουσας.
.......................................................................
...................................................................................

...................................................................................

Αγαπημένοι φίλοι του ειδωλίου σε περιμένουν να τους γνωρίσεις. Ποιοι είναι και τι  έβαζαν μέσα σ’ αυτά οι νεολιθικοί άνθρωποι;
…………………………………………………...
.............................................................................................
v    Εσύ τι θα έβαζες μέσα σ’ αυτά σήμερα;

……………………………...........................

...................................................................................

v    Στα δεξιά της αίθουσας βλέπεις στις προθήκες τα αγγεία διατροφής (φαγητού). Ζωγράφισε ένα αγγείο και διακόσμησέ το με σχέδια της νεολιθικής εποχής. Μπορείς να συμβουλευτείς τον πίνακα με τα σχέδια.

v    Να βάλεις Σ για το σωστό και Λ για το λάθος

            Στα χρόνια τα νεολιθικά:

Τα σπίτια ήταν χτισμένα με πέτρες και τσιμεντόλιθους.
Τα εργαλεία των ανθρώπων ήταν από πέτρα.
Δεν φορούσαν κοσμήματα.
Τα ειδώλια είναι μικρά ομοιώματα ανθρώπων, ζώων, σπιτιών, επίπλων.
Οι άνθρωποι καλλιεργούσαν και πατάτες.
Οι άνθρωποι ήταν αγρότες, κτηνοτρόφοι, κυνηγοί, ψαράδες και τεχνίτες.
Τα αγγεία τους ήταν μελανόμορφα και ερυθρόμορφα.

v    Αντιστοίχισε τα εργαλεία με τις δραστηριότητες του ανθρώπου

αξίνα-τσεκούρι	·	·	Θερισμός σιταριού, βρώμης και κριθαριού
δρεπάνι από οψιανό	·	·	Κόψιμο ξύλων
σφοντύλι	·	·	Άλεσμα σιτηρών
μυλόλιθος & τριπτήρας	·	·	Γνέσιμο μαλλιού

v    Ο οψιανός είναι ένα μαύρο ηφαιστειακό πέτρωμα που το βρίσκομαι μόνο στα νησιά της Μήλου και της Νισύρου. Πώς έβρισκαν οψιανό οι κάτοικοι του Διμηνίου για να φτιάξουν τα εργαλεία τους;

……………………………........................................

.................................................................................................

Η ημέρα της Λαμπρής

«Χριστός ανέστη! Νέοι, γέροι και κόρες,
όλοι, μικροί – μεγάλοι, ετοιμαστείτε
μέσα στες εκκλησίες τες δαφνοφόρες
με το φως της χαράς συμαζωχτήτε
ανοίξετε αγκαλιές ειρηνοφόρες
μπροστά στους Αγίους και φιληθείτε!
Φιληθείτε γλυκά, χείλη με χείλη,
πέστε Χριστός ανέστη, εχθροί και φίλοι!»
                                  Διονύσιος Σολωμός

Οι Λαζαρίνες...

Το Σάββατο του Λαζάρου, το έχει περιλάβει ο λαός μας  με όμορφα έθιμα. Ένα από αυτά είναι τα κάλαντα του Λαζάρου. Τα κάλαντα αυτά τα τραγουδούν μόνο κορίτσια, οι λεγόμενες Λαζαρίνες. Το έθιμο έχει διπλό χαρακτήρα, είναι αφιερωμένο στην ανάσταση του Λαζάρου και ταυτόχρονα στην Άνοιξη. Ο θάνατος και η ανάσταση του Λαζάρου είναι ένα νεκρολατρευτικό τυπικό, στο οποίο ο λαός μας δίνει ιδιαίτερη προσοχή γιατί βλέπει τον ίδιο τον δημιουργό να καταστρατηγεί τη φύση και τους νόμους της για χατίρι του φίλου του Λαζάρου. Έτσι δημιουργείται μια ελπίδα και μια αγωνία συγχρόνως. Η κατάβαση του Λαζάρου στον Άδη έχει σχέση με την αγωνιώδη απορία του ανθρώπου για τη μεταθανάτια τύχη του και για τις συνθήκες διαβίωσης στον άλλον κόσμο. Τελικά η ελπίδα της αιώνιας ζωής ανανεώνεται κάθε χρόνο με τη συμμετοχή των πιστών στις ακολουθίες του Θείου Πάθους και την τήρηση των πατροπαράδοτων εθίμων.

Οι μαθήτριες  της Γ΄ και Δ΄ τάξης του 11^ου Δημοτικού Σχολείου Ν. Ιωνίας Βόλου, παραμονή του Λαζάρου, κρατώντας  καλαθάκια στολισμένα με λουλούδια και το ομοίωμα του Λαζάρου αναβίωσαν το έθιμο με σκοπό τα χρήματα να δοθούν στο Ορφανοτροφείο του Βόλου. Οι καταστηματάρχες της οδού Μαιάνδρου υποδέχτηκαν με έναν καλό λόγο και  θερμό χαμόγελο τις Λαζαρίνες. Το ποσό των 140 ευρώ που συγκεντρώθηκε θα δοθεί στο Ίδρυμα της πόλης μας που σε δύσκολους καιρούς συνεχίζει την προσφορά του στα παιδιά, τα οποία  στερούνται την οικογενειακή θαλπωρή.

Και του χρόνου, καλό Πάσχα!
Σημείωση: Δημοσιεύτηκε στον τοπικό τύπο, Θεσσαλία, Ταχυδρόμος, Μαγνησία το Σάββατο 7 Απριλίου 2012

Πασχαλινά αυγά...

Πασχαλινά διακοσμητικά  αυγά και λαμπάδες φτιάξαμε στην τάξη μας αυτές τις μέρες. Τα χρήματα για την αγορά των υλικών ήταν αυτά που μαζέψαμε από τα "χελιδονίσματα".

Ενημέρωση:
Εργαστήρι για παιδιά 8-11 ετών θα λειτουργήσει στο δίαυλο την Μ. Δευτέρα 9 Απριλίου και την Μ. Τρίτη 10 Απριλίου, ώρες 11:00-14:00 στην οδό Τοπάλη 14.
Το εργαστήρι εντάσσεται στο πρόγραμμα των τρίμηνων δράσεων με τίτλο «Καλλιτεχνική Άνοιξη 2012», που διοργανώνει ο Δημοτικός Οργανισμός Εκπαίδευσης, Παιδιού, Αθλητισμού και Πολιτισμού – Δη.Πε.Θε. Δήμου Βόλου.
Στο εργαστήρι τα παιδιά θα έχουν την ευκαιρία να δοκιμάσουν τεχνικές και ιδέες για το βάψιμο και στόλισμα των πασχαλινών αυγών.
Το εργαστήρι θα πραγματοποιηθεί με τη συμμετοχή καλλιτεχνών και μελών του εμπορικού συλλόγου Βόλου. Συμμετοχές στα τηλέφωνα 24210-25363 (10:00 – 22:00)

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!