Δευτέρα 30 Απριλίου 2012

Στο ΚΠΕ Μακρινίτσας...


Σήμερα, Δευτέρα 30 Απριλίου 2012, μαθητές της Γ΄ και της Δ΄ τάξης επισκεφτήκαμε το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Μακρινίτσας. Με τους εκπαιδευτικούς του Κέντρου τον κ. Παναγιώτη και την κα. Κατερίνα υλοποιήσαμε το πρόγραμμα «Τουριστικές Διαδρομές στη φύση και στην παράδοση του πηλιορείτικου χωριού».

"Σταθείτε παρέα μια στιγμή κι ακούστε και τη δική μου φωνή;
- Ποιος μας φωνάζει; Ποιος στην παρέα μας μιλεί;
- Η Κρήνη σας μιλά που πριν από λίγο με το νερό της σας ξεδίψασε. Η ζωή μου ξεκινά από χρόνια μακρινά. Χτίστες από μέρη μακρινά με έχτισαν σε τούτη τη γωνιά. Κουβάλησαν πέτρες από κείνο το γυμνό βουνό, το Σαρακηνό. Και στο τέλος με στόλισαν και με ένα σταυρό. Και ξέρετε γιατί; Για να προστατεύει εμένα και το νερό από τα κακά τα ξωτικά. Εκείνο που θέλω να σας πω είναι για ένα έθιμο μακρινό. Στα χρόνια του παππού και της γιαγιάς κάθε πρώτη του χρόνου έρχονταν πρωί- πρωί, χαράματα οι κοπέλες του χωριού και μου ‘φερναν λογής-λογής γλυκίσματα και σπόρους. Ήταν το δώρο των ανθρώπων σε μένα. Γιατί ποτέ τους δεν ξεχνούσαν, πως κάθε μέρα εγώ τους έδινα το μεγαλύτερο δώρο της φύσης, το νερό, που δίχως αυτό κανείς δεν μπορεί να ζήσει, ούτε ζώο, ούτε άνθρωπος, ούτε δέντρο και φυτό. Μα και την Πρωτομαγιά με στόλιζαν με μοσχομυριστά λουλούδια και οι κυράδες κρατούσαν το αρωματισμένο απ’ αυτά νερό μου για να ζυμώσουν το πρώτο ψωμί, με το σιτάρι της νέας σοδειάς.
- Μα η ιστορία εδώ δεν τελειώνει, εδώ δεν τελειώνει φώναξαν οι σταγόνες του νερού.
- Τι παραπάνω εσείς μπορείτε να ξέρετε από το γερο-Πλάτανο, τα εννιά Χάλκινα Λιοντάρια και τούτη εδώ την Κρήνη; Είπε με μια φωνή όλη η παρέα.
- Εμείς ξέρουμε εκείνα που δεν ξέρει ο γερο-Πλάτανος, τα εννιά Χάλκινα Λιοντάρια και τούτη εδώ την Κρήνη γατί είμαστε κοσμογυρισμένες σ’ όλο τον κόσμο ξακουσμένες. Για τη ζωή και τα έργα των ανθρώπων θα σας πούμε. Αλλά ας πάρουμε την ιστορία από εκεί που τη σταμάτησε ετούτη εδώ η Κρήνη. Σε τούτο εδώ το χωριό υπάρχουν κρήνες πενήντα δυο. Η κάθε μια σε κάθε μικρή γειτονιά. Το γάργαρο τους νερό ταξιδεύει κήπους να ποτίσει και τη θάλασσα να συναντήσει. Στα χρόνια τα παλιά έφτανε και στη μεγάλη ρεματιά που οι άνθρωποι είχαν εργαστήρια ξεχωριστά, τα βυρσοδεψία.
- Τι είναι πάλι αυτά, τα βυρσοδεψία, ρώτησε ο Κώστας.
- Ήταν εργαστήρια, όπου τα δέρματα των ζώων οι κάτοικοι του χωριού γνώριζαν καλά να δουλεύουν πριν να γίνουνε παπούτσια και τσάντες.
Σήμερα δεν υπάρχουν πια. Μόνο κάποιες ντριστέλες, όπου εκεί πλένονται κουβέρτες και χαλιά δίχως φάρμακα και χημικά.
- Πολλά μας είπατε χρήσιμα πράγματα και σεις, σας ευχαριστούμε πολύ, είπε η όμορφη παρέα και συνέχισε τον περίπατό της…"



Αν θες να διαβάσεις τη συνέχεια της ιστορίας ή όλο το παραμύθι «Ο Λαγός και η Χελώνα… ταξιδεύουν» πας στην ηλεκτρονική διεύθυνση:
 http://repository.edulll.gr/edulll/handle/10795/1252, μετά πατάς εκεί που λέει κυρίως κείμενο και κάνεις αποθήκευση. Στη συνέχεια διαβάζεις όλο το παραμύθι που μιλά για τη Μακρινίτσα.


Αν και οι γονείς σου θέλουν να μάθουν περισσότερα πάνε στην ηλεκτρονική διεύθυνση:
 http://repository.edulll.gr/edulll/handle/10795/1247 και κατεβάζουν το βιβλίο "Τουριστικές διαδρομές στη φύση και την παράδοση του πηλιορείτικου χωριού". Το βιβλίο είναι και για παιδιά.

Πέμπτη 26 Απριλίου 2012

Στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Βόλου


«Παρέα με ένα ειδώλιο…»

  
"Η μικρή Σοφία επισκέπτεται το Αρχαιολογικό Μουσείο του Βόλου. Η Σοφία με έκπληξη βλέπει να της μιλά ένα πήλινο αγαλματάκι που δείχνει μια γυναικεία μορφή και βρίσκεται σε μια προθήκη.
Το ειδώλιο συνομιλεί με τη μικρή επισκέπτρια, δίνει απαντήσεις στη Σοφία και την ξεναγεί στην αίθουσα με τα νεολιθικά ευρήματα… "

v Να παρατηρήσεις προσεκτικά τα ειδώλια που βρίσκονται στις προθήκες της αίθουσας (Νεολιθική αίθουσα-Γ. Χουρμουζιάδη). Τι απεικονίζουν;
..........................................................................
..........................................................................

v    Τώρα σχεδίασε κι εσύ ένα ειδώλιο.


v    Να βρεις το μικρό σπιτάκι που είναι αναπαράσταση νεολιθικού σπιτιού. Προσπάθησε να ξεχωρίσεις τα υλικά από τα οποία είναι κατασκευασμένο.
Στην οροφή (σκεπή) του υπάρχει μια οπή (τρύπα), σε τι να χρησίμευε;

Υλικά:………………………………
……………………………………...
……………………………………...
Η οπή χρησίμευε……………….......
……………………………………...
v    Τώρα να προχωρήσεις και με προσοχή να καταγράψεις τα εκθέματα που βλέπεις στην αριστερή πλευρά της αίθουσας.
.......................................................................
...................................................................................

...................................................................................


Αγαπημένοι φίλοι του ειδωλίου σε περιμένουν να τους γνωρίσεις. Ποιοι είναι και τι  έβαζαν μέσα σ’ αυτά οι νεολιθικοί άνθρωποι;
…………………………………………………...
.............................................................................................
v    Εσύ τι θα έβαζες μέσα σ’ αυτά σήμερα;

……………………………...........................

...................................................................................

v    Στα δεξιά της αίθουσας βλέπεις στις προθήκες τα αγγεία διατροφής (φαγητού). Ζωγράφισε ένα αγγείο και διακόσμησέ το με σχέδια της νεολιθικής εποχής. Μπορείς να συμβουλευτείς τον πίνακα με τα σχέδια.


v    Να βάλεις Σ για το σωστό και Λ για το λάθος

            Στα χρόνια τα νεολιθικά:

Τα σπίτια ήταν χτισμένα με πέτρες και τσιμεντόλιθους.
Τα εργαλεία των ανθρώπων ήταν από πέτρα.
Δεν φορούσαν κοσμήματα.
Τα ειδώλια είναι μικρά ομοιώματα ανθρώπων, ζώων, σπιτιών, επίπλων.
Οι άνθρωποι καλλιεργούσαν και πατάτες.
Οι άνθρωποι ήταν αγρότες, κτηνοτρόφοι, κυνηγοί, ψαράδες και τεχνίτες.
Τα αγγεία τους ήταν μελανόμορφα και ερυθρόμορφα.

v    Αντιστοίχισε τα εργαλεία με τις δραστηριότητες του ανθρώπου

αξίνα-τσεκούρι
·         
·       
Θερισμός σιταριού, βρώμης και κριθαριού

δρεπάνι από οψιανό
·         
·       
Κόψιμο ξύλων
σφοντύλι
·         
·       
Άλεσμα σιτηρών
μυλόλιθος & τριπτήρας
·         
·       
Γνέσιμο μαλλιού

v    Ο οψιανός είναι ένα μαύρο ηφαιστειακό πέτρωμα που το βρίσκομαι μόνο στα νησιά της Μήλου και της Νισύρου. Πώς έβρισκαν οψιανό οι κάτοικοι του Διμηνίου για να φτιάξουν τα εργαλεία τους;

……………………………........................................

.................................................................................................

Σάββατο 14 Απριλίου 2012

Η ημέρα της Λαμπρής

«Χριστός ανέστη! Νέοι, γέροι και κόρες,
όλοι, μικροί – μεγάλοι, ετοιμαστείτε
μέσα στες εκκλησίες τες δαφνοφόρες
με το φως της χαράς συμαζωχτήτε
ανοίξετε αγκαλιές ειρηνοφόρες
μπροστά στους Αγίους και φιληθείτε!
Φιληθείτε γλυκά, χείλη με χείλη,
πέστε Χριστός ανέστη, εχθροί και φίλοι!»

                                  Διονύσιος Σολωμός

Παρασκευή 6 Απριλίου 2012

Οι Λαζαρίνες...


Το Σάββατο του Λαζάρου, το έχει περιλάβει ο λαός μας  με όμορφα έθιμα. Ένα από αυτά είναι τα κάλαντα του Λαζάρου. Τα κάλαντα αυτά τα τραγουδούν μόνο κορίτσια, οι λεγόμενες Λαζαρίνες. Το έθιμο έχει διπλό χαρακτήρα, είναι αφιερωμένο στην ανάσταση του Λαζάρου και ταυτόχρονα στην Άνοιξη. Ο θάνατος και η ανάσταση του Λαζάρου είναι ένα νεκρολατρευτικό τυπικό, στο οποίο ο λαός μας δίνει ιδιαίτερη προσοχή γιατί βλέπει τον ίδιο τον δημιουργό να καταστρατηγεί τη φύση και τους νόμους της για χατίρι του φίλου του Λαζάρου. Έτσι δημιουργείται μια ελπίδα και μια αγωνία συγχρόνως. Η κατάβαση του Λαζάρου στον Άδη έχει σχέση με την αγωνιώδη απορία του ανθρώπου για τη μεταθανάτια τύχη του και για τις συνθήκες διαβίωσης στον άλλον κόσμο. Τελικά η ελπίδα της αιώνιας ζωής ανανεώνεται κάθε χρόνο με τη συμμετοχή των πιστών στις ακολουθίες του Θείου Πάθους και την τήρηση των πατροπαράδοτων εθίμων.
Οι μαθήτριες  της Γ΄ και Δ΄ τάξης του 11ου Δημοτικού Σχολείου Ν. Ιωνίας Βόλου, παραμονή του Λαζάρου, κρατώντας  καλαθάκια στολισμένα με λουλούδια και το ομοίωμα του Λαζάρου αναβίωσαν το έθιμο με σκοπό τα χρήματα να δοθούν στο Ορφανοτροφείο του Βόλου. Οι καταστηματάρχες της οδού Μαιάνδρου υποδέχτηκαν με έναν καλό λόγο και  θερμό χαμόγελο τις Λαζαρίνες. Το ποσό των 140 ευρώ που συγκεντρώθηκε θα δοθεί στο Ίδρυμα της πόλης μας που σε δύσκολους καιρούς συνεχίζει την προσφορά του στα παιδιά, τα οποία  στερούνται την οικογενειακή θαλπωρή.


Και του χρόνου, καλό Πάσχα!
Σημείωση: Δημοσιεύτηκε στον τοπικό τύπο, Θεσσαλία, Ταχυδρόμος, Μαγνησία το Σάββατο 7 Απριλίου 2012

Τετάρτη 4 Απριλίου 2012

Πασχαλινά αυγά...



Πασχαλινά διακοσμητικά  αυγά και λαμπάδες φτιάξαμε στην τάξη μας αυτές τις μέρες. Τα χρήματα για την αγορά των υλικών ήταν αυτά που μαζέψαμε από τα "χελιδονίσματα".


Ενημέρωση:
Εργαστήρι για παιδιά 8-11 ετών θα λειτουργήσει στο δίαυλο την Μ. Δευτέρα 9 Απριλίου και την Μ. Τρίτη 10 Απριλίου, ώρες 11:00-14:00 στην οδό Τοπάλη 14.
Το εργαστήρι εντάσσεται στο πρόγραμμα των τρίμηνων δράσεων με τίτλο «Καλλιτεχνική Άνοιξη 2012», που διοργανώνει ο Δημοτικός Οργανισμός Εκπαίδευσης, Παιδιού, Αθλητισμού και Πολιτισμού – Δη.Πε.Θε. Δήμου Βόλου.
Στο εργαστήρι τα παιδιά θα έχουν την ευκαιρία να δοκιμάσουν τεχνικές και ιδέες για το βάψιμο και στόλισμα των πασχαλινών αυγών.
Το εργαστήρι θα πραγματοποιηθεί με τη συμμετοχή καλλιτεχνών και μελών του εμπορικού συλλόγου Βόλου. Συμμετοχές στα τηλέφωνα 24210-25363 (10:00 – 22:00)


ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!

Παρασκευή 30 Μαρτίου 2012


Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Γ΄ τάξης του 11ου Δημοτικού Σχολείου Ν. Ιωνίας Βόλου, την Παρασκευή 30 Μαρτίου, αναβίωσαν  τα χελιδονίσματα, ένα  έθιμο με ρίζες στην αρχαιότητα. Οι χαρούμενες φωνές των παιδιών έφεραν το μήνυμα της άνοιξης σε καταστηματάρχες της οδού Μαιάνδρου, καθώς και στον Αντιδήμαρχο της Δημοτικής Ενότητας της Ν. Ιωνίας.

Το τέλος του χειμώνα και τον ερχομό των χελιδονιών γιόρταζαν τα παιδιά από την αρχαιότητα με τα «χελιδονίσματα».
Στα πρώτα βυζαντινά χρόνια το ελληνικό έθιμο της χελιδόνας θεωρήθηκε ειδωλολατρικό και στην αρχή απαγορεύτηκε από την εκκλησία. Υπάρχουν όμως μαρτυρίες πως τα παιδιά συνέχισαν το έθιμο και μερικές φορές τα χελιδονίσματα τα έλεγαν και μεγάλοι που δεν ντρέπονταν να τριγυρνούν κρατώντας ένα ομοίωμα χελιδονιού, μόνο και μόνο για να μαζέψουν χρήματα.
Σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, την 1η του Μάρτη ή στις 21 Μαρτίου, ημέρα της εαρινής ισημερίας, τα παιδιά ξεχύνονταν στους δρόμους για να καλωσορίσουν τα χελιδόνια, τους αγγελιοφόρους της άνοιξης. Στα χέρια τους κρατούσαν ένα καλάθι γεμάτο με φύλλα κισσού που μέσα του περνούσαν ένα ραβδί. Στην άκρη του ραβδιού στερέωναν ένα ξύλινο χελιδόνι που στο λαιμό του κρέμονταν κουδουνάκια. Τα παιδιά πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι, κουνώντας το ραβδί τους κι έλεγαν το παρακάτω τραγούδι- χελιδόνισμα.
Χελιδόνα έρχεται
απ’ τη μαύρη θάλασσα
πύργον εθεμέλιωσε.
Κάθισε και λάλησε
και γλυκά κελάηδησε!
Μάρτη, Μάρτη μου καλέ
και Φλεβάρη θλιβερέ,
ο Απρίλης ο γλυκύς
έφτασε δε ’ναι μακρύς!
Μωρ’ κυρά, καλή κυρά,
έμπα στο κελάρι σου,
φέρ’ αυγά σαρακοστνά
ώσπου να ‘ρθ’ η Πασχαλιά
με τα κόκκινα τ’ αυγά!




 Παλιά, οι νοικοκυρές έδιναν στα παιδιά λάδι, σιτάρι, αλεύρι, κρασί, αυγά και σε ελάχιστες περιπτώσεις χρήματα. Τα λεφτά καθώς και τα προϊόντα που μάζευαν οι χελιδονιστές τα πρόσφεραν στην εκκλησία.
Στις μέρες μας το έθιμο επιβιώνει στην Ήπειρο, στην Μακεδονία, στη Θράκη και στα Δωδεκάνησα. 


ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!

Σημείωση: Δημοσιεύτηκε στον τοπικό τύπο, στη "Μαγνησία" (31/3/2012) και στη "Θεσσαλία" (1/4/2011 σελ.16)

Τετάρτη 28 Μαρτίου 2012

Η ζωγράφος Αγγελική Κούρκουλου στο σχολείο μας…


Από τα μέσα του Μάρτη η ζωγράφος Αγγελική Κούρκουλου επισκέπτεται το σχολείο μας για να δημιουργήσει μαζί με τους μαθητές και τις μαθήτριες μία σειρά πινάκων με θέμα τις 4 εποχές.
Εδώ και αρκετά χρόνια οι πράσινοι πίνακες, όπου γράφαμε με την κιμωλία, έδωσαν τη θέση τους στους άσπρους πίνακες μαρκαδόρου.
Οι πράσινοι πίνακες άφησαν  τις αίθουσες διδασκαλίας. Έχασαν τους φίλους τους, την κιμωλία και το σφουγγάρι κι έπαψαν για πάντα να δέχονται  στην επιφάνειά τους λέξεις  και αριθμούς. Αναρτηθήκαν στους διαδρόμους του σχολείου και απέκτησαν νέα χρήση, ως πίνακες ανακοινώσεων ή ταμπλό  που φιλοξενούν φωτογραφίες της σχολικής ζωής και έργα μαθητών.
Ήρθε η ώρα οι πέντε από τους δέκα να αλλάξουν μορφή.  Θα δεχτούν χρώματα και σχήματα και θα μετατραπούν  από μικρούς «ζωγράφους» και με την καθοδήγηση της Αγγελικής Κούρκουλου σε μοναδικά έργα τέχνης.
Ο πρώτος πίνακας, με θέμα την άνοιξη, είναι έτοιμος. Ακολουθεί το καλοκαίρι…
Ευχαριστούμε τη ζωγράφο Αγγελική Κούρκουλου για την εθελοντική της προσφορά. Είναι ένα δώρο αγάπης προς τους μαθητές και τις μαθήτριες του Σχολείου μας και συνάμα μια διδακτική και μαθησιακή διαδικασία που κάνει τα παιδιά κοινωνούς της Ζωγραφικής Τέχνης.

Τα στάδια του έργου:

Ο πράσινος πίνακας - ταμπλό με φωτογραφίες -

Η προετοιμασία της επιφάνειας...

Μίξη χρωμάτων...

Οι πρώτες πινελιές...

Το φόντο είναι έτοιμο...
Τα βουνά σχηματίζονται...

Τα δέντρα τώρα έχουν σειρά...


Έτοιμα και τα δέντρα...
Μαθήτριες της Γ' τάξης...

Τα δέντρα ανθίζουν...


 Λίγο πριν το τέλος...