Κυριακή 3 Ιουλίου 2011

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΑΠ' ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ 2ου Δ. ΣΧ. Ν. ΙΩΝΙΑΣ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ

Πέμπτη, 26 Μαΐου 2011


ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΕΞΟΡΜΗΣΗ ΣΤΗ ΒA ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ



ΣΧΟΛΙΚΗ ΟΝΕΙΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ...

Ξεκίνησε σαν όνειρο.

Κυριακή πρωί
.
Μάτια λαμπερά. Εξοπλισμός πλήρης. Αναχώρηση με περισσό καλαμπούρι και άφθονη διάθεση και ευχές για καλό κατευόδιο.Πρώτη στάση στον Πλαταμώνα για το δεκατιανό και παγωτό. Στο Λιτόχωρο και στη θέση Μύλοι στον Όλυμπο ο Άγιος Διονύσιος μας υποδέχεται στο μοναστήρι του, μας δίνει την ευλογία του μέσω του ιερομόναχου της Μονής και με το ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ μας καλεί τείνοντας το χέρι του να το ασπαστούμε και να πάρουμε με τον απαιτούμενο σεβασμό το ευλογημένο αντίδωρο.Τα σιγγίλια, τα κεντητά άμφια, οι πατριαρχικοί σταυροί, τα άγια λείψανα και τα παλιά χειρόγραφα μας καλούν να τα γνωρίσουμε και να τα θαυμάσουμε. Ο μαγικός χώρος, που βρίσκεται κτισμένη η Ι. Μ. Αγίου Προδρόμου στο Ακριτοχώρι Σερρών συμπληρώνει και κλείνει τη θρησκευτική τέρψι και ανάταση κάτω από τη σκέπη του αγίου της Μονής , δίνοντας χαρά και ευλογία στη χαρούμενη συντροφιά των 45 μαθητών/τριών και των 5 δασκάλων τους. Απολαμβάνουμε το γευστικότατο λουκουμάκι , πίνουμε το καθάριο δροσερό νεράκι που μας προσφέρεται, ανακτάμε τις δυνάμεις μας μετά το ολιγόωρο περπάτημα , βγάζουμε φωτογραφίες. Μας γίνεται ξενάγηση στο καθολικό της Μονής , της οποίας προσκυνάμε τα ιερά λείψανα, τις άγιες μορφές των εικόνων, διαλογιζόμαστε με τις γαλήνιες μορφές των μοναχών.Στη Θεσσαλονίκη, ο λευκός πύργος κι ο ανδριάντας του μεγάλου Έλληνα Μακεδόνα στρατηλάτη, του Μ. Αλεξάνδρου, μας δείχνουν το δρόμο προς την Καλαμαριά, όπου το πρώτο μας γεύμα είχε την τιμητική του. Η πρώτη μας μέρα τελειώνει έτσι όμορφα πηγαίνοντας για βραδινό φαγητό, μπάνιο και ξεκούραση στη μαθητική εστία των Ποροΐων Σερρών, στο κατάλυμά μας.
Το επόμενο πρωί και μετά το υπέροχο πρωινό ξεκινάμε για την αρχαία Αμφίπολη και το ομώνυμο Μουσείο του σπουδαίου αρχαίου εμπορικού και πολιτιστικού κέντρου της Μακεδονίας, όπου με τη βοήθεια ενός ξεναγού αντικρίζουμε χρυσά νομίσματα, επιτύμβιες στήλες, ανάγλυφα κιονόκρανα, θραύσματα τοιχογραφιών, αγάλματα θεοτήτων και ηρώων με εξαίσια πλαστική τεχνοτροπία, ασημένιες οστεοθήκες, σφραγίδες και ειδώλια, τάφους βασιλιάδων, κατάλοιπα κι υπολείμματα νεκροπόλεων . Όλα αυτά μας μεταφέρουν σε μια άλλη χωροχρονική διάσταση από την προϊστορική αρχαιότητα ως τα ύστερα βυζαντινά χρόνια. Η γνωριμία με το σημαντικό καλλιτεχνικό κέντρο της αρχαιότητας, απ’ το λιμάνι του οποίου ξεκίνησε ο Μ. Στρατηλάτης μας για την εκστρατεία του στα βάθη της Ασίας μας ενθουσίασε και το αποκορύφωμα υπήρξε η θέα του γιγάντιου μαρμάρινου Λέοντα της Αμφίπολης, χαρακτηριστικό επιτάφιο μνημείο της πόλης στα ρωμαλέα πόδια του οποίου φωτογραφηθήκαμε για να απαθανατίσουμε τη μεγάλη στιγμή.


Μετά το γεύμα στη γραφική πόλη της Καβάλας, πορευθήκαμε στην αρχαία πόλη των Φιλίππων, ξεναγηθήκαμε ατενίζοντας το αρχαίο θέατρο των 8.000 θέσεων και την υψηλή ακουστική. Έγινε αναφορά στο έργο και τη διδασκαλία του Απ. Παύλου κι επισκεφθήκαμε το βαπτιστήριο της πρώτης Ευρωπαίας Χριστιανής της Λυδίας σε μια ατμόσφαιρα ψυχικής ανάτασης.
Το βράδυ επακολούθησε γλέντι και διασκέδαση , με χορό και τραγούδι προς τιμήν 3 παιδιών, που είχαν τα γενέθλιά τους αυτές τις μέρες. Αφού ξεκουραστήκαμε την 3η μέρα η σύγχρονη ιστορία «έπαιρνε σάρκα και οστά». Η άψογη ξενάγηση στις στοές των οχυρών του Ρούπελ,
ανάμεσα στα όρη Αγκίστρι, Όρβηλος και Μπέλες μας συγκίνησε όλους και βιώσαμε στιγμές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, θαυμάζοντας τον ηρωισμό και την αυτοθυσία των προγόνων μας , εκπλαγέντες από τις αντίξοες συνθήκες διαβίωσής τους σε βάθος κάτω από τη γη μέχρι και πάνω από 27 μέτρα.Η λίμνη της Δοϊράνης και της Κερκίνης μας προσέφεραν την άπλετη, δροσιστική και φυσική ομορφιά τους κι οι κορμοράνοι, οι ερωδιοί, οι ασημόγλαροι, οι λαγγόνες, οι πελεκάνοι και οι πελαργοί με τα άπαιχτα παιχνιδίσματά τους κι αδιάκοπα φτερουγίσματά τους μας χαιρετούσαν προκαλώντας τέτοιο πανδαιμόνιο φυσικής οπτικής κι ακουστικής καλλιτεχνίας και αρμονίας, που δεν θα ήταν δυνατόν να μην συμμετάσχουμε στην όλη μαγευτική σύνθεση. Τα συναισθήματα χαράς, ευτυχίας , γαλήνης και οικολογικής ευαισθησίας κυριαρχούσαν παντού, ενώ λίγο πιο πέρα το φράγμα του ποταμού Στρυμόνακρατούσε τα ασυγκράτητα ορμητικά νερά του.
Ο δρόμος της επιστροφής υπήρξε συναρπαστικός. Τραγούδι, ανέκδοτα, χαλάρωση, γέλια, ξεφάντωμα. Όταν φτάσαμε στο σχολείο κι αντικρίσαμε γονείς και παππούδες, συνειδητοποιήσαμε ότι ζήσαμε μια αδήριτη πραγματικότητα. Όλα ήταν μια μεγάλη αλήθεια. Αλλά μήπως ήταν κάποιο όμορφο όνειρο; Δεν ήταν; Δεν το ξέρουμε ακόμη. Σημασία έχει ότι το ζήσαμε κι αυτό μετράει.
Ένα αξέχαστο μάθημα ζωής.
Για άλλη μια φορά από τους δασκάλους και
τους μαθητές των Ε΄ και ΣΤ΄τάξεων του 2ου Δ. Σχ. Ν. Ιωνίας.

Κυριακή 1 Μαΐου 2011



ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

Εύχομαι
Ανά(σ)ταση συλλογική,
ώστε να πορευόμαστε στο αύριο
με οδοδείκτες
τις πανανθρώπινες αξίες & το κοινό καλό!

Τσιμπλούλης Γεράσιμος
Δάσκαλος- Κοινωνικός Ανθρωπολόγος
Σύμβουλος Δημοτικής Κοινότητας Ν. Ιωνίας Βόλου

Δευτέρα 21 Φεβρουαρίου 2011

Η ανάπλαση της Πλατείας Ευαγγελίστριας, αν και είχε αποφασιστεί από την προηγούμενη Δημοτική Αρχή της Ν. Ιωνίας, επανήλθε στην επικαιρότητα μετά από αντιδράσεις περιοίκων. Οι καταστηματάρχες της περιοχής θεώρησαν, πως οι κυκλοφοριακές παρεμβάσεις που πρότεινε η μελέτη, θα επέφεραν μείωση στην εμπορική κίνηση.Η ανάπλαση και διαμόρφωση κοινόχρηστων χωρών σκοπό έχει να βελτιώσει την εικόνα της πόλης και να προσφέρει καλύτερη ποιότητα στην καθημερινή ζωή των πολιτών. Με αυτή τη λογική θεωρώ, πως κινήθηκε και η προηγούμενη Δημοτική Αρχή.
Θα ήθελα όμως να επισημάνω πως υπάρχουν χώροι που αποτελούν τοπόσημα ή πολεόσημα για κάθε πόλη, δηλαδή συνδέονται άμεσα με την ιστορία και την εξέλιξη της πόλης, σημεία αναφοράς και ταυτότητας. Αυτοί οι χώροι πρέπει να τυγχάνουν ιδιαίτερης φροντίδας και οι τυχόν νέες αισθητικές παρεμβάσεις δε θα πρέπει να αλλοιώνουν τη φυσιογνωμία του τοπίου. Η πλατεία της Ευαγγελιστρίας αποτελεί πολεόσιμο και νομίζω πως η αρχική μελέτη δεν το είχε λάβει υπόψη.
Ως πολίτες έχουμε δει να γίνονται παρεμβάσεις και αναπλάσεις, όπου το τελικό αποτέλεσμα δεν δικαίωσε σε βάθος χρόνου την απόφαση, π.χ. Πλατεία Ελευθερίας, στο Βόλο, με το πολύπαθο δαπανηρό σιντριβάνι της.
Πιστεύω, ότι δημοτικοί σύμβουλοι πρέπει να έχουν ουσιαστική ενημέρωση όχι μόνο από την ομάδα αρχιτεκτόνων και τεχνικών υπηρεσιών που αναλαμβάνουν το κάθε έργο, αλλά και από διεπιστημονική ομάδα που απαρτίζεται από αρχιτέκτονα, πολεοδόμο, ανθρωπολόγο, ιστορικό, κοινωνιολόγο, περιβαλλοντολόγο κ.α. Γιατί σε τελική ανάλυση, χωρίς να θέλω να προσβάλλω τους αρχιτέκτονες και τους πολιτικούς μηχανικούς, για την κακοποίηση και υποβάθμιση του αστικού τοπίου φέρνουν και αυτοί μεγάλη ευθύνη και οι τυχόν πολιτικές αποφάσεις στηρίχτηκαν στις δικές τους εισηγήσεις.
Ως Σύμβουλος της Δημοτικής Κοινότητας Ν. Ιωνίας, την Πέμπτη 17 Φεβρουαρίου, συμφώνησα στην τροποποιημένη μελέτη που έφεραν οι Τεχνικές Υπηρεσίες του Δήμου, διότι διασφαλίζει την ιστορική συνέχεια της πλατείας (κυκλική κυκλοφορία). Σε καμιά περίπτωση κατά την ταπεινή μου γνώμη, η απόφασή μας αυτή (ομάδα πλειοψηφίας) δεν αποτελεί κόλαφο για τους δύο στενούς συνεργάτες του Δημάρχου Η. Ξηρακιά και Π. Μαβίδη, όπως γράφτηκε σε μερίδα του τύπου, αλλά τουναντίον αποδεικνύει τη διάθεσή μας να συνεχιστούν και να ολοκληρωθούν τα έργα που σχεδιάστηκαν από την προηγούμενη Δημοτική Αρχή.
Είναι θετικό να γίνονται αναθεωρήσεις, όταν αποβλέπουν και έχουν αποδέκτες το κοινωνικό σύνολο, την ταυτότητα της πόλης και όχι συντεχνιακά μικροσυμφέροντα. Είναι καιρός ως πολίτες να συναισθανθούμε την ευθύνη που έχουμε απέναντι στην πόλη μας, ώστε να την προστατεύουμε και να επιζητούμε την ανάπτυξή της με βάση τις αρχές της βιωσιμότητας και της αειφορίας.
Ας πάψουν κάποιοι να διαμαρτύρονται για το αυτονόητο που πράττει η Δημοτική Αστυνομία… και ορισμένοι λιβελογράφοι να στηρίζουν τέτοιες στάσεις και συμπεριφορές.
Θέλουμε πόλη φιλική στον πεζό, στον ποδηλάτη, στο παιδί. Θέλουμε πόλη με ελευθέρους χώρους απαλλαγμένους από την παρουσία του αυτοκινήτου, σημεία αναφοράς και πολιτισμικής ταυτότητας που φέρνουν κοντά τους ανθρώπους.
Το άρθρο 24 του Συντάγματος κατοχυρώνει το δικαίωμα σε ένα περιβάλλον υγιεινό και οικολογικά ισορροπημένο, ως προϋπόθεση της ανθρώπινης ζωής και υγείας αλλά και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, εκφραζόμενης ως απαίτηση για ποιότητα ζωής, αλλά και ως αγαθό με αυτοτελή αξία για τον άνθρωπο. Ο πολίτης θεμελιώνει σ’ αυτό αξιώσεις πληροφόρησης και συμμετοχής στη λήψη αποφάσεων που αφορούν το περιβάλλον.
Και η νέα Δημοτική Αρχή μας θέλει ενεργούς και ενημερωμένους πολίτες που γνωρίζουμε τα δικαιώματά μας αλλά και τις υποχρεώσεις μας.
Σημείωση: Η παρούσα ανάρτηση δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Ταχυδρόμος" του Βόλου, την Κυριακή 20 Φεβρουαρίου 2011

Πέμπτη 23 Σεπτεμβρίου 2010

Μπορούμε…Θέλουμε;



Στις 22 Σεπτεμβρίου, παγκόσμια ημέρα χωρίς αυτοκίνητο, οι μαθητές και οι μαθήτριες των 1ου, 2ου, 4ου και 6ου Δημοτικών Σχολείων Ν. Ιωνίας μαζί με τους δασκάλους τους προέβησαν σε εκδηλώσεις με απώτερο σκοπό αφ’ ενός μεν να νιώσουν και να συνειδητοποιήσουν οι ίδιοι την αναγκαιότητα της χρήσης εναλλακτικών μέσων μεταφοράς και μετακίνησης , αφ’ ετέρου δε να αφυπνίσουν τους οδηγούς των αυτοκινήτων, να τους ενημερώσουν για ν’ αλλάξουν τρόπο ζωής και να τους γνωστοποιήσουν για τα πολλά καλά αυτής της σκέψης και άποψης.
Συγκεκριμένα με έντονο ενθουσιασμό χωρίστηκαν σε ομάδες ποδηλατών και πεζοπόρων, φόρεσαν τα μπλουζάκια που τους πρόσφερε ο Δήμος Ν. Ιωνίας και με τη συνοδεία και εποπτεία των δασκάλων τους ξεχύθηκαν στους δρόμους. Περνώντας μέσα από πάρκα κυκλοφοριακής αγωγής συναντήθηκαν στο χώρο του πάρκινγκ του Κλειστού Γυμναστηρίου της πόλης της Ν. Ιωνίας. Από κει και με τη συμβολή της Τροχαίας διέσχισαν την οδό Μελίνας Μερκούρη με προορισμό το χώρο του Πολιτιστικού Κέντρου του Δήμου Ν. Ιωνίας, που βρίσκεται στο Πολιτιστικό –ψυχαγωγικό άλσος Ανδρέας Βαλαχής.
Η διαδρομή υπήρξε καθαρά συμβολική και τα παιδιά μοίρασαν σε οδηγούς χαρτιά με τις προτάσεις τους και τους λόγους αυτής της εκδήλωσης, πέταξαν φέιγ βολάν, μέτρησαν με ντεσιμπελόμετρο την ηχορύπανση της περιοχής που δυστυχώς προερχόταν κατά κύριο λόγο απ’ τα αυτοκίνητα, φώναζαν συνθήματα , όπως «βγες απ’ το αυτοκίνητο, μπες στη ζωή».
Σ’ ένα λοφώδες άπλωμα-ξάγναντο του άλσους και δίπλα στο ανοιχτό δημοτικό θέατρο, τα παιδιά καθισμένα στο γρασίδι άκουσαν τον υπεύθυνο της Περιβαλλοντικής Εκπ/σης της Α΄/θμιας Εκπ/σης, τον Πρόεδρο της Κοινωφελούς Δημοτικής Επιχείρησης «Ιωνία»…., τη Σχολική Σύμβουλο των συγκεκριμένων σχολείων, τον Προϊστάμενο του 2ου Γραφείου Α/θμιας Εκπ/σης και τους δασκάλους τους, που επικρότησαν τη δράση τους αυτή, τους συμβούλεψαν και τους προέτρεψαν να είναι πάντα συμμέτοχοι στη βελτίωση της καθημερινότητάς τους , για να έχουν οι ίδιοι ένα καλύτερο μέλλον, όπως τους αξίζει.

Έπειτα ‘όργωσαν’ με τα ποδήλατά τους τα δρομάκια του τεράστιου άλσους – πνεύμονα της πόλης τους, χάρηκαν, εκτονώθηκαν, ξέφυγαν για λίγο απ’ τις σχολικές τους υποχρεώσεις, διασκέδασαν με την ψυχή τους.
Ταυτόχρονα έδωσαν μηνύματα αισιόδοξα που απορρέουν απ’ τη σωστή κι όχι αλόγιστη χρήση των αυτοκινήτων, όπως:
-σωματική και ψυχική υγεία
-εξοικονόμηση χρημάτων
-καθαρό περιβάλλον
-επαφή με τη φύση
Και προτάσεις για ένα ανθρώπινο ‘πρόσωπο’ στην πόλη, όπως:
-σεβασμό στις ευπαθείς ομάδες πληθυσμού, με το να μην παρκάρουν οι οδηγοί τα αυτοκίνητα μπροστά στις μπάρες των πεζοδρομίων
-κατανόηση και σεβασμό στο συμπολίτη, που θέλει να ζήσει μακριά απ’ την ηχορύπανση της πόλης
-διευκόλυνση της κυκλοφορίας των πεζών και των ποδηλατών κ.ά ……
Μέχρι που ήρθε η ώρα της επιστροφής στα σχολεία τους ‘κουβαλώντας’ στις ‘αποσκευές’ της λιλιπούτειας ψυχής τους πρωτόγνωρες εμπειρίες και περηφάνια για τη δράση και προσφορά τους αυτή.
Οι δραστηριότητες βέβαια θα συνεχιστούν και στα σχολεία τους με συζητήσεις και αναφορές στην εμπειρία τους αυτή, με εργασίες , χειροτεχνίες και άλλες εκδηλώσεις, που θα πραγματοποιήσουν από κοινού με τους δασκάλους τους με γνώμονα πάντα το πραγματικό συμφέρον των ιδίων και των συμπολιτών τους.


Τετάρτη 21 Ιουλίου 2010

ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ «επιστρέφουν» στη ΜΑΚΡΙΝΙΤΣΑ


Η ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΜΑΚΡΙΝΙΤΣΑΣ και το Μουσείο Λαϊκής Τέχνης και Ιστορίας Πηλίου, στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του Δικτύου Ιστορικών Λαογραφικών Μουσείων Μαγνησίας, με τίτλο «ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ στα Μουσεία», ολοκληρώνουν τη διοργάνωση που -από κοινού με την Εταιρεία Κοινωνικής Παρέμβασης και Πολιτισμού (ΕΚΠΟΛ) της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Μαγνησίας- παρουσίασαν με εντυπωσιακή επιτυχία στο κοινό και τους επισκέπτες της περιοχής, εργαστήρια επίδειξης και κατασκευής αντικειμένων από παραδοσιακά επαγγέλματα που τείνουν να εκλείψουν.
Η τελική εκδήλωση προγραμματίζεται για το ΣΑΒΒΑΤΟ 24 ΙΟΥΛΙΟΥ 2010 στην αυλή του Μουσείου Λαϊκής Τέχνης και Ιστορίας Πηλίου, ώρα 20.00 το βράδυ, όπου θα παρουσιαστεί η τεχνική κατασκευής ψευτοπαράθυρων και φεγγιτών για τα οικήματα με στοιχεία πηλιορείτικης αρχιτεκτονικής, από την ΕΛΕΝΗ ΚΟΥΪΚΟΥΜΗ – ΚΕΡΑΣΙΩΤΗ, που συνεχίζει την παράδοση του αείμνηστου Προέδρου της Κοινότητας ΣΠΥΡΟΥ ΚΟΥΪΚΟΥΜΗ και την εμπλουτίζει με την αποτύπωση των λαϊκών μοτίβων σε χώρους και αντικείμενα με σύγχρονες χρήσεις στην καθημερινή ζωή των κατοίκων των πηλιορείτικων σπιτιών.
Στους ισόγειους χώρους του Μουσείου Λαϊκής Τέχνης και Ιστορίας Πηλίου λειτουργούν οι εκθέσεις :
- Ζωγραφικής της ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΤΟΥΛΟΥΠΗ, που ζωγραφίζει σε αντικείμενα προερχόμενα από παλιά αντικείμενα – εργαλεία των επαγγελμάτων που τείνουν να εκλείψουν, δίνοντάς τους μια νέα ευκαιρία επιβίωσης μέσα από την Τέχνη.
- της Συλλογής του ΣΠΥΡΟΥ ΚΟΥΪΚΟΥΜΗ με φεγγίτες , ψευτοπαράθυρα, ροζέτες και καθρέφτες.
Οι εκθέσεις παρατείνονται έως και την 31ην ΙΟΥΛΙΟΥ 2010.
Η διοργάνωση υποστηρίζεται από το Δημοτικό Κέντρο Ιστορίας και Τεκμηρίωσης (ΔΗΚΙ) Βόλου και την ΕΡΑ Θεσσαλίας / Ραδιοφωνικός Σταθμός Βόλου.

Κυριακή 16 Μαΐου 2010

Μουσεία για την αρμονική συνύπαρξη



Η Κοινότητα Μακρινίτσας και το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Μακρινίτσας σε συνεργασία με την Ελληνική Μέριμνα Βόλου και την Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων «Άρσις» καθώς και με τα παιδιά του Ξενώνα Ασυνόδευτων Ανηλίκων Αιτούντων Άσυλο συμμετέχουν στον εορτασμό της Διεθνούς Ημέρας Μουσείων, που είναι η 18η Μαΐου.
Φέτος ο εορτασμός έχει ως θέμα «Μουσεία για την αρμονική συνύπαρξη».
Στο χώρο του Μουσείου Λαϊκής Τέχνης και Ιστορίας Πηλίου-Αρχοντικό Τοπάλη φιλοξενούνται για λίγες μέρες αντικείμενα που είναι από διαφορετικούς πολιτισμούς. Υπάρχουν όμως στις συλλογές του Μουσείου και αντικείμενα που παρόμοια βλέπουμε να χρησιμοποιούνται και από άλλους λαούς.
Η ειδική σήμανση θα σας βοηθήσει να ανακαλύψετε αυτά τα αντικείμενα. Δείτε από τι υλικό είναι φτιαγμένα, ποια η χρήση τους, ποια η πιθανή χώρα (ήπειρος) προέλευσης τους.
Τα αντικείμενα έχουν να μας πουν ιστορίες…για την καθημερινότητα, το μόχθο, τις αγωνίες, τα όνειρα, τις ιδέες και τις προσδοκίες των ανθρώπων.
Δημιουργήστε μια ιστορία με ένα αντικείμενο…που εσείς θα διαλέξετε!
Σας περιμένουμε από τις 18 έως και τις 23 Μαΐου 2010